Je bent waar je bent

DSCN1520Negen dagen Texel. Klein gehouden, niet fietsen en zo weinig mogelijk OV. Dan zie je dat het eigenlijk best een groot eiland is. Vaak dezelfde paden, veel loze kilometers. Beloning is er ook: paal 11 en paal 14.

Eigenlijk zouden beide strandovergangen moeten worden afgesloten. Ze liggen middenin een natuurgebied, respectievelijk (vanuit zee gezien) rechts (11) en links (14) van Jan Ayeslag.

Nu dat niet het geval is, kun je daar rondlopen in het besef dat je de enige op de wereld bent die van deze schoonheid mag genieten. Als je dat verdragen kunt tenminste. Een vroege Mondriaan in het echt.

Zitten op een bankje bij paal 11, genieten van de zon, de vogels en het uitzicht. De vrede slechts een moment verstoord door een ontspoorde (in meer opzichten!) mountainbiker. Dat is vakantie op Texel. Je bent waar je bent.

Vleugel gespalkt en door

DSC_2419nBij de opgang van het hondenstrand zat een vleugellamme Kleine Mantelmeeuw, zo een als Blewbird zelf. Ik heb dan moeite mijn tranen te bedwingen. En hoe-die keek, zo van neem me mee. Stilstaan, wat kan ik doen, doorlopen, ik kan niks doen, terug, ik moet iets doen, dóór, ik ga iets doen. Op Wassenaarseslag aan de verkoper in het koffietentje mijn probleem uitgelegd. Ik mocht bellen met de Dierenbescherming. Die waren tussen 12 en half 2 gesloten, da’s wel raar. Eerst maar eens terug om te kijken of-ie er nog was. Tot mijn grote opluchting was de meeuw weg en stond er een auto van de Dierenopvang op het strand. Moet iemand anders een melding hebben gedaan. De auto reed weg richting Katwijk. Ik ga er vanuit dat ze ‘m gevonden hebben en meegenomen. Vleugel gespalkt en weer op krachten komen.

Kop in het zand

DSC_2376nHet weer sloeg om op een kilometer terug van Wassenaarseslag. Werd het toch nog even warmer. Duizenden (ongelogen:-)) wandelaars onderweg, de meeste tegemoet. Kippenloop.

In Katwijk worden de Engelandvaarders (1940 – 1945) herdacht met een plastiek aan de Zuidboulevard. Het stelt twee kanoënde mannen voor. ‘Vaderlandsliefde en trouw aan het koningshuis’. Dat de soldaat van Oranje een rechtse staatsgreep aan het voorbereiden was, wordt voor het gemak maar weggelaten.

Er is een omslag gaande, niet alleen in het weer. De wereld op zijn kop en Blewbird wil zomer. Kop in het zand.
http://engelandvaarderskatwijk.nl/engelandsvaarders-algemeen/
https://www.trouw.nl/home/-soldaat-van-oranje-beraamde-staatsgreep-~ada24796/

Fiftynine and a half

DSC_2119n

Als het ’s-morgens regent, wacht ik tegenwoordig liever thuis. Kopje koffie, TV, de krant op internet, wat e-mail voor werk, of gewoon privé. Relax. Muziek. Miles Davis, William Duckworth, Joni Mitchell, Nirvana unplugged, Fred Frith, heel typisch voor een doorsnee 59½-jarige.

Vanmiddag kwam toch nog de zon en ik naar Noordwijk. Kuieren over de Oude Zeeweg, door tot de Koningin Astridboulevard (langs het kerkhof met de muur, precies, en al die mooie wilde bloemen). Tosti en een biertje bij De Zeester, nog een ‘gewone’ strandtent, opgebouwd en afgebroken en niet te moeilijk.

Als je 59-half bent, wil je dat alles het zelfde blijft en nooit meer verandert, in ieder geval niet dat het slechter wordt.

Guur en hoopgevend

DSC_1812nJa, ik was even op het strand. Grauw en koud daar. Niks fijn. De hoop lag vandaag in de stad, op het Stationsplein, de guurste plek van Leiden. Prachtige foto’s van stichtingopenmind.nl. Dertig paar ogen en 30 verhalen van 30 dappere mensen die slachtoffer waren van mensenhandel en die nu weer goed op weg zijn. Mensenhandel is namelijk dichterbij dan je denkt. Guur en hoopgevend tegelijk. Ga gauw kijken!

…en natuurlijk op het strand

DSC_1739nSoms zie je wie je je echt bent, niet alleen wie je wilt zijn, of denkt dat je bent, of denkt dat anderen je zo zien. In het mulle zand, met je schoenen nat (van binnen) van een zojuist overgestoken zwin en een schurend gevoel in je ziel.

Hé, het is nu eenmaal niet anders. Ja, opgegroeid aan zee, lange wandelingen door de duinen en op blote voeten naar het strand, maar ook een bekrompen zeedorp waar geen ruimte was voor afwijkende meningen en uiterlijke verschijningsvormen. Proberen aan te passen, terwijl je weet dat het niet gaat lukken. Alleen in de beslotenheid van de stad is ruimte voor mijn zelf, en natuurlijk op het strand.

Koud vanmorgen. De zon kwam pas toen ik weer thuis was.