Evenmin iets | Eveneens niets

Deze coronapreventiesituatie heeft ook voordelen. Dat je met jezelf wordt geconfronteerd en je realiseert wat er wel kan. Dat kleine dingen ook belangrijk kunnen zijn. Of gewoon stom. Geef je verzet op en doe wat je leuk vindt! Lees een boek waar je eerder niet doorheen kwam.

Vanaf vandaag mag ik weer met de bus naar het strand van mijnheer Rutte. Dat is aardig en ik zal er zeker ook gebruik van maken. We moeten ons wel realiseren dat we niets hebben gedaan om het virus echt aan te pakken, en evenmin iets (eveneens niets) om onze leefomgeving structureel anders in te richten, zodat virusgolven minder voet aan de grond krijgen.

Wat we wel hebben gedaan de afgelopen maanden, is niet veel meer waard dan bidden dat het virus nog even wegblijft, in ieder geval tot na de vakantie. Dat getuigt niet van doorzicht of van vermogen om handelend op te treden. Op de korte termijn is het beter voor de economie, en volgend jaar zijn er alweer verkiezingen.

Kortom: leer van jezelf, en van anderen, geniet en blijf vooral gezond!

niet stilstaan, verder

Dat je voortdurend met jezelf wordt geconfronteerd, dat stoort mij geloof ik nog het meeste aan de coronabeperkingen. Werken, leven en slapen binnen 4 muren. Grens dat maar eens netjes af!

Valt mij op dat ik beter ruik en hoor. Op de fiets, als een stel van die oudere e-bikers passeert, ruik je het angstzweet, de antizonnebrand en de goedkope deo.

Op het strand twee mensen die elkaar ontmoeten, te dicht bij mij. Hallo, hoe gaat het, heb je nog werk? Zeg dan maar dag tegen je rust. Ik sta op en ga een stuk verder.

In de duinen is het prachtig. Wel de duinroosjes gemist dit jaar. Dat je vorig jaar niet stilstond bij de mogelijkheid dat het dit jaar zo zou gaan.

Niet stilstaan, verder! Niet bang zijn, door!

proefverlof

fiets, dip, fiets. terug in 2 uur. de geur van de zee en de duinen. de wijdte van het strand en de lucht. het water dat je hoofd omsluit. voor het eerst het gevoel dat ik niet meer opgesloten ben. je verandert, went aan je gevangenis. op sommige dagen kom ik zelfs niet buiten.

op het bankje bij de strandopgang komen vogelgeluiden binnen zoals ik die lang niet heb gehoord. ik gun mijzelf niet een rondje boulevard, maar trap meteen terug naar leiden.

fiets, dip, fiets, proefverlof op woensdagochtend. thuis een kop jasmijnthee.

#houdhetklein / #keepitsmall

Ik heb stoom | I’ve got steam

Ik heb stoom. Het zomert en ik kan niet naar het strand.

Ik heb stoom. Nederland wil geen giften uit het herstelfonds. Alles netjes terugbetalen en ook nog ‘hervormen’. Net zo lang tot jullie net zo calvinistisch zijn als wij. En ondertussen schuiven wij KLM een miljardje of wat toe waar we nooit meer iets van terugzien. Net zo hypocriet als wij, net zo benepen, verkrampt, betweterig, betuttelend, net zo Nederlands als Nederland, moeras in de delta.

Ik heb stoom. Maar ik heb het lekker afgeblazen vanmiddag. Rondje Wassenaarseweg. Vrijdag ga ik fietsen en ik doe verslag. Beloofd.

Ik heb stoom.

Dashboard en spoorboekje

Vandaag moest ik de stad in, naar de apotheek in de Breestraat om nieuwe medicatie uit de automaat te halen. In straten waar ik ‘BC’ vaak kwam, ben ik nu al maanden niet geweest. Ze zien er anders uit en toch hetzelfde. Het lopen daar voelt vreemd. Ik was blij dat ik weer in de vertrouwde stationsomgeving was. Daar is het ruimer en rustiger en de mensen houden meer rekening met elkaar.

In plaats van spelen met mijn leven en dat van andere kwetsbare personen, dashboard en spoorboekjes, zouden Rutte c.s. zich eens kunnen bezighouden met zaken die wezenlijk van belang zijn, zoals een nieuwe inrichting van de maatschappij. We willen wel graag dat alles weer hetzelfde wordt, maar dat gaat dus echt niet gebeuren. Het goede nieuws is dan misschien dat het aantal COVID-19 gevallen in Nederland is afgenomen, het slechte nieuws is dat we vrijwel zeker de komende jaren niet van het virus verlost zullen zijn. Als we zo doorgaan, mogen we deze zomer wel op het terras zitten, maar hebben we geen geld voor koffie en een biertje. Ik geloof in een aanpak op Europees niveau, eerlijk en gelijk, van Noorwegen tot Griekenland.

Na 1 juni ga ik weer met de bus. Mijn reizen naar de kust zijn noodzakelijk vanwege het behoud van mijn emotionele en intellectuele gezondheid. Ik besef dat mijn lichaam dan meer risico loopt en beloof dat ik er zo voorzichtig als mogelijk mee zal zijn.

Vertrouwen | Trust

Als Mark Rutte straks tijdens zijn persconferentie vertelt wat al in alle kranten staat, mag ik vanaf 1 juni ook weer met de bus naar het strand. Mondkapje op. 

Zo lang kan ik wachten! Dat ga ik redden! Dat heb ik er voor over!

Aan de ene kant wil ik mij graag door de overheid laten voorschrijven wat er kan en mag. Heldere richtlijnen waar ik mij veilig bij kan voelen. Omdat ik geen behoefte heb om in het kielzog van die populistische vrijheidsridders (je kent ze inmiddels wel) te lopen. Bus naar de wildernis, voeten in het zand.

En aan de andere kant wil ik van die overheid dan wel graag ook een beetje begrip voor het feit dat ik om mijn ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden afzie van het gebruik van een automobiel en ander gemotoriseerd privévervoer. Dat ik dus afhankelijk ben van het OV voor al mijn transport en dat ik sinds half maart niet verder van huis ben geweest dan anderhalve kilometer. 

Over lijn 31 (Arriva) gaat staatssecretaris Stientje van Veldhoven (D66). Zij stemt af met minister Cora van Nieuwenhuizen (VVD) en uiteindelijk met minister-president Mark Rutte, die van die persconferentie straks.

Ik ben vol vertrouwen.

Ik begrijp margrieten

Ik begrijp mijn (bijna) dagelijkse powerwalk. Ik begrijp gedwongen thuiswerken. Ik begrijp regen. Ik begrijp op tijd boodschappen doen. Ik begrijp koffie, Ik begrijp lezen. Ik begrijp foto’s uitzoeken. Ik begrijp omschakelen. Ik begrijp muziek luisteren. Ik begrijp tot mijzelf komen. Ik begrijp nieuw perspectief zoeken. Ik begrijp televisie kijken. Ik begrijp thuisisolatie. Ik begrijp margrieten. Ik begrijp…

Heus!

normaal (2)

Minder nodig: lawaai, onrust, rommel, vliegtuigen, vroeger, normaal, betweters, dictators, oranjegedoe, kernenergie, toerisme, kleinzieligheid, nationalisme, thuiswerken, bouwmarkten, plantencentra, bewaking, controle, .

Meer nodig: muziek, boeken, stilte, afstand, verstand, zand, privacy, optimisme, kennis, samenwerking, respect, volhouden, visie, perspectief, thuisblijven, Europa, openmindedness, tolerantie, kunst, licht, zomer, fantasie, dromen, jasmijnthee, humor, menselijkheid, antivirus, helderheid, natuur, duinroosjes, aandacht, solidariteit. afstemming, verantwoordelijkheidsgevoel.

normaal

Wat mij langzaam duidelijk wordt, is dat er geen normaal bestaat. Niet oud, niet nieuw. Kennelijk willen de meeste mensen terug naar de situatie van voor de COVID-19 uitbraak. Een mooi streven, maar dat gaat dus niet. De wereld wordt nooit meer hetzelfde en ook Europa niet, ook niet met 500 miljard geleend geld dat virtueel rondzweeft en geplukt kan worden door wie het nodig heeft maar alleen tijdens de crisis. Misschien wel gelukkig dat ik het allemaal niet zo goed bevat en begrijp. Alleen dus dat er geen normaal bestaat en nooit heeft bestaan.

Wat we straks niet meer nodig hebben: tattoo- en piercingshops, kerken, kantoren, voetbalarena’s, snelwegen, barbecue.

Wat we straks meer nodig hebben: goede thuiswerkplekken en videoverbindingen, natuur om in je eentje in te dwalen, bij voorkeur bij de zee, veilig openbaar vervoer.

Het nieuwe normaal is de tering naar de nering en niet meer zeuren over hoe het was. ‘Weet je nog, voor de oorlog?’ Dat dus.

Sociale distantie (3)

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk (thuis) en bewonder

Drie weken verder en er zijn mij een paar dingen duidelijk geworden:

[1] We kunnen en moeten het in Nederland niet alleen doen. Samen met Europa en dat mag ook wat kosten. Het miljard van Wopke is een aanfluiting. Om maar te zwijgen van de reddingsactie van KLM.

[2] De maatschappij wordt nooit meer hetzelfde. En dat moet ook niet. Nieuwe uitdagingen vragen nieuwe oplossingen. De vitale beroepen hebben een structurele herwaardering nodig. Betere beloning is echt niet voldoende. 

[3] Ik balanceer tussen hoe kan ik niet ziek worden en wanneer mag ik weer naar het strand. Maar alles op een rij, lukt het allemaal wel.