hAPPY

Even gauw dan. Regen en wind. Niks niet fijn om te wandelen. En ik weet niet hoor, ik ben nog niet over de zomer. Zo met dikke jas en laarzen, t-shirt op mijn netvlies en blote voeten. Koffiekoppen gekocht, ik dacht veel te duur, maar dat kwam omdat ik de schotels niet had gezien. Worden nu nagezonden. Medische afspraken en regeldingen. Maar het gaat gelukkig allemaal voorspoedig. Happy. Mag toch?

Advertisements

Meer geluk

In Leiden woedt Drie Oktober, een overbodig en in zichzelf gekeerd feest. Als je overgrootouders niet al hier zijn geboren, begrijp je het niet en doe je maar wat. Ik haal een frisse neus bij de zee. Tussen de buien schijnt de zon.

Bevrijd van de Spanjaarden, weet de gemiddelde Leidenaar op te hoesten als je vraagt naar de aanleiding. Maar het was anders. Namelijk dat wij een afvallige provincie waren die in het gareel moest. In tegenstelling tot Catalonië is het ‘ons’ toen gelukt om af te scheiden. Meer geluk dan verstand en de omstandigheden mee, zoals water en dijken. En misschien hadden de Spaanse soldaten ook gewoon geen zin. Zo’n klein stukje van het rijk, who cares?

Zo komt het dat er hier nu een reuzenrad is en andere kermisattracties. En dat ik vijf dagen vrij heb, bijna een kort pensioen. Komt wel goed. Meer geluk dan verstand.

Links:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Beleg_van_Leiden_(1573-1574)https://www.groene.nl/artikel/als-god-in-spanje

Wat klaar is moet weg

Met Petten gaat het niet zo goed, zeggen ze. ‘t Is de ukkenemie. Ze hebben er last van de stikstofbepalingen. Dat klinkt bizar, want de lucht is er zo fris als onder de rook van een kerncentrale maar mogelijk is. Ze wilden er 80 strandhuisjes bouwen, maar dat mocht niet. Dat is maar goed ook, want het strand is van de natuur. Eerder deze week nog in het nieuws en nu was ik er al. Ik beken dat was heel toevallig.

Een palendorp op het strand mag wel. Ter herinnering aan het oude dorp, in zee verzonken. Ook van mij.

In de trein bleek mijn telefoon leeg. Ik heb vaker dat soort dingen als ik het druk heb gehad. Een signaaltje. En alle slimme dingen die ik bedacht, ben ik vergeten. Wat klaar is moet weg.

Het laatste oordeel

Drieluik met Het Laatste Oordeel. Lucas van Leyden. https://www.lakenhal.nl/nl/collectie/s-244.

Niet aan de kust, want andere dingen te doen. En het is ook herfst en ik wil meer met Leiden. En Den Haag. Kunst en muziek. Randstad. Een beetje ‘landen’, na al die jaren van virtueel expatisme.

Het past niet zo goed bij mij en we zullen zien. Er blijft genoeg ruimte voor de kust.

dubbel

Image

In stadskleding de natuur in hoort afgestraft met een stevige regenbui. En zo gebeurde het. Uit het niets, ergens in het noordwesten.

Het kwam door de mondhygiëniste. Daar kon ik niet in mijn wandeloutfit naartoe. Sta je daar drie kwartier later, met een mondvol schone tanden en niks beters te doen. 

Denken aan straks, nog lang niet, als ik helemaal niet meer mag werken. Is pensioen vakantie? Gedwongen rust houden? Activiteiten? Het is zo dubbel allemaal.

Ik kan toch moeilijk ook op zo’n atoomstroomfiets door de duinen crossen. Vanaf mijn bankje bij het slag zie ik ze langs schichten. Voor een zelftrapper te oud en gebrekkig.

Wil niet zeuren, maar er ‘moet’ wel iets. Gedachten vertalen in actie. Concreet dingen doen omdat er anders niets gebeurt.

Nog even het excuus van druk, daarna moet ik aan het werk. Ik zei toch dubbel?

Houd moed!

nuchter

DSC_9703

Om kwart over acht, Tussen het school- en werkverkeer. Twee buisjes bloed en een potje urine. Nuchter. Als je dan weer buiten staat, wat ga je dan doen. Buiten was niks en in de stad ook niet. Bibliotheek, Plato en even koffiedrinken. The Catwalk is inmiddels vergane glorie. Om kwart over elf was ik blij en thuis.

Krachtige tendenzen

Niet veel woorden nodig. Aanzet tot de laatste zomerdag. In de duinen al krachtige tendenzen. Op het strand helder met zon en wind. Kijk, dat moeten we hebben!   Geprobeerd om langzaam te gaan en ook wat foto’s te maken. Bloemen laten je stilstaan en maken dat je even met niets anders bezig bent. Het proces belangrijker dan het resultaat. Toch krijg je dat hier, want hoe het werd gemaakt, kan ik niet meer laten zien. Alles heeft nu eenmaal zijn beperkingen. Lunch bij ‘Het Strand’. Niet verder vertellen, maar ik heb kroketten gegeten, ‘echte’. Ik heb ze niet gemist. Nou ja.