Kaalslag op het kermisterrein

DSC_6095Al vroeg op stap, naar een praktijkverpleegkundige en vervolgens naar de tandarts. Eerst hoe het met mij gaat en dan verdoving, heftig geboor en geslijp, rubberen lap en vulling in laagjes. Je kent dat vast.

Gelukkig was er daarna nog tijd voor een rondje langs het strand. Tegen regenen aan met hier en daar een drup. Niet koud, maar ik was blij dat ik iets fleece-achtigs mee had.

Grijs. Kaalslag op het kermisterrein bij de zee. Wassenaarseslag. De tentjes gesloten, niemand op het strand, alleen een aantal honden met hun baasjes. Ze kunnen het daar ook meteen zo overdrijven, met van die lange regenjassen en laarzen.

Het is belangrijk dat ik blijf wandelen, en gezond eten en niet te veel stress, en, en, en. Maar het belangrijkste voor mij is dat gevoel van niets hoeft meer als je ‘s-middags thuis zit met een kopje thee.

Kaalslag op het kermisterrein van het leven.

Foto: Volkswagen Kever, 1967 (Katwijk, vandaag)

Advertisements

De natuur ingepakt

DSC_5992Weer wennen aan het gewicht van de camera. De toverzomer voorbij en terug in de realiteit. Darmkankeronderzoeksample (is een heel klein beetje poep…) in een plastic zakje in de brievenbus en door naar bus 31. Natuurlijk doe ik mee aan het bevolkingsonderzoek. Nu kan dat nog.

Het was fijn om te wandelen en af en toe een duik in zee. Een gevonden plastic zak gebruikt als aankleding van een Blauwe Zeedistel. De natuur ingepakt. Kom daar maar eens ergens anders om.

Ik ben er klaar voor. Waarvoor? Alles.

Tussen heimwee en verlatingsangst

DSC_5767Zo voel ik mij doordat ik het gewaagd heb om vanuit de nieuwe woning op vakantie te gaan. Lichte neiging om na terugkeer vanaf het station de bus naar het oude adres te nemen.

Waar ik was? Rügen. Het grootste Duitse eiland. Binz, genauer gesagt. De eerste dagen was het 34 graden en kon ik niet veel méér doen dan in de schaduw aan het strand liggen. Ja, dat kan daar, vanwege rotsen en bomen.

Het eiland is een keer of 6 groter dan Texel, mijn referentie voor alle eilanden. Alhoewel een oud stoomtreintje een aantal belangrijke plaatsen verbindt, is de beste manier om veel van het eiland te zien waarschijnlijk toch per auto. Ik hoefde niet veel van het eiland te zien. De badplaatsen in het oosten (Sellin!) en de Prora, de vakantiekolos die de nazi’s hadden bedacht en nooit afgemaakt. Nu worden de kamers van 12 m2 samengevoegd en omgebouwd tot appartement. Het monumentale karakter kapot en dat is waarschijnlijk ook het beste.

Fijne vakantie. Tussen heimwee en verlatingsangst. Dat dan weer wel.

Foto: de Mütherturm in Binz (1981), ontworpen door Ulrich Müther in de zestiger jaren.

Ruimte voor mijzelf

DSC_5449De zomer zo stabiel dat ik niet meer achter elke aangekondigde stranddag hoef aan te lopen. Ruimte voor mijzelf.

In de stad schiet de nieuwbouw van De Lakenhal al op. Apart, maar niet modern genoeg. Leiden moet uitbreiden, maar wil de oorspronkelijke structuur bewaren. Als een kind dat groeit en hecht aan een oude broek of blouse.

Toen ik een kind was, namen mijn ouders mij al in juni van school om op vakantie te gaan. Als wij dan terugkwamen, was iedereen weg. En ik had de laatste leuke weken van het jaar gemist in de klas.

Ach, ik heb ze overleefd, die lange lome zomers. Onkruid tussen de straatstenen, de zee op blotevoetenafstand, Duitse bussen in het dorp en de geur van in azijnwater gekookte eieren bij het ontbijt.

Ruimte voor mijzelf.

Wall of shame

DSC_5413Kadootje zo’n gelegenheid om ergens anders aan het strand te lopen. Callantsoog – Petten. Donkerig wolkig met nu en dan een open plek. Wind in de zeilen. Stil langs de vloedlijn. Helder.

Er verandert daar niet veel. Alles blijft en gaat langzaam achteruit.

Op de heenweg de verkeerde trein, maar terug sloot alles naadloos aan.

Bij Petten de Wall of Shame. Selectief verzameld afval.

oneindig

DSC_5346Ik heb sterns gezien op het strand. Herhaling is fijn. Net iets anders. Kleine verschillen. Nu met camera. Het gebied bijna logisch en voorspelbaar. Dat je weet waar je uitkomt. Als je afslaat en als niet. Nieuwe Plas, rechtsom Meyvogeledel, bij het wildrooster en de antitankmuur, weet je het nu weer?

Of ik een stempelkaart wilde. Nee, hartelijk bedankt. Af en toe een koffie op Wassenaarseslag lukt ook nog zonder.

Mijn camera op oneindig, behalve als het niet kon. Deze zomer is een feestje. En ja, het gaat wel weer regenen, heb vertrouwen.

alsof het niet meer terugkomt

IMG_20180704_122412666Man-o-man, wat gaat de tijd snel. Van maan tot maan. Dat de zomer stabiliseert, binnen kleinere marges. Warm tot warmer. Vandaag met frisse noordenwind aan de kust. Alleen de dommen en de dapperen komen zonnen. Ik wandel Molentuinweg, Wassenaarseslag door de duinen, Katwijk Vuurbaak over het strand. Geniet alsof het niet meer terugkomt. Dan geeft het niet als het snel gaat.