hAPPY

Even gauw dan. Regen en wind. Niks niet fijn om te wandelen. En ik weet niet hoor, ik ben nog niet over de zomer. Zo met dikke jas en laarzen, t-shirt op mijn netvlies en blote voeten. Koffiekoppen gekocht, ik dacht veel te duur, maar dat kwam omdat ik de schotels niet had gezien. Worden nu nagezonden. Medische afspraken en regeldingen. Maar het gaat gelukkig allemaal voorspoedig. Happy. Mag toch?

Advertisements

Wat klaar is moet weg

Met Petten gaat het niet zo goed, zeggen ze. ‘t Is de ukkenemie. Ze hebben er last van de stikstofbepalingen. Dat klinkt bizar, want de lucht is er zo fris als onder de rook van een kerncentrale maar mogelijk is. Ze wilden er 80 strandhuisjes bouwen, maar dat mocht niet. Dat is maar goed ook, want het strand is van de natuur. Eerder deze week nog in het nieuws en nu was ik er al. Ik beken dat was heel toevallig.

Een palendorp op het strand mag wel. Ter herinnering aan het oude dorp, in zee verzonken. Ook van mij.

In de trein bleek mijn telefoon leeg. Ik heb vaker dat soort dingen als ik het druk heb gehad. Een signaaltje. En alle slimme dingen die ik bedacht, ben ik vergeten. Wat klaar is moet weg.

Opties open | Options open

Vanochtend nog donker en fris. Vloed en harde wind. Het leek wel herfst.

Zo’n beetje halverwege de terugweg,  bij de derde strandopgang, brak de wolkenlaag open en kwam de zon door.

Waar je op het strand alleen rechtdoor kan, bieden de paden door de duinen allerlei opties. Een keuze tussen de derde en vierde strandopgang is dat maar half. Als je voor drie kiest, kun je alsnog naar 4, maar als je meteen voor vier gaat, zit je eraan vast.

Zo is dat in het leven ook wel eens. Opties open houden en nu bedenken waar je straks wilt zijn.

Wie mij een beetje kent, weet dat mij de theorie beter af gaat dan de praktijk. Behalve in de duinen dus.

Op het strand een hele zak plasticrommel geraapt. Morgen vast spierpijn.  

Regen en zonneschijn

DSC_8999

Een paar indrukken van Texel (6 tot 12 juni):

de SEA Art Tour en de blauwe vogels (‘blue birds’) van Marcella Kuiper;

– Paal 14, waar nooit iemand is als ik er ben (en hoe fijn dat is);

– Ria, die blijkt te zijn geboren in het huis waar later mijn oma woonde;

– Gevlekte orchis in de duinen (De Nederlanden/De Muy);

– Regen en zonneschijn.

DSC_8948
DSC_8917

Nu is nu (now is now)

DSC_8784

In Leiden hebben ze een oude batchfile gebruikt en dus ging mijn stempas, en dat van zo’n 2000 anderen, naar het vorige adres.

Morgen is het dan zover. En ik ben niet eens goed voorbereid. Wel in technische zin, want ik heb veel moeite moeten doen om een stempas te krijgen.

Ik wist altijd wat ik moest stemmen en dat kwam ook altijd eenduidig uit de stem- of kieswijzer. Maar nu vindt mijn hart dat ik meer met mijn hoofd moet stemmen.

Wat is nu eigenlijk belangrijker: dat ‘jouw’ partij het moreel bij het rechte eind heeft, of dat Europa blijft bestaan en nog wordt versterkt en uitgebreid? Het zou een switch van de Groenen naar de Liberalen betekenen. Daar moet ik echt nog even een nachtje over slapen. Maar aan de andere kant: deze partij trekt het felst van leer tegen de nationalistische krachten in dit land.

Het liefst zou ik op een buitenlandse partij willen stemmen, want ik ben niet van Nederland alleen. De partij die ik nu overweeg, wil dat dat straks kan.

Da’s toch ook al iets?

Ik slaap er nog een nachtje over. Nu is nu. 

Op de rand van lente

Ik heb geen tijd of het regent. Vanmorgen zelfs nog, ondanks de voorspelling. Ik dacht dat ik terug zou moeten, toen ik zag dat het lichter werd. Wassenaarse Slag. Even blootsvoets door het koude water. Dat is altijd een goed begin.

Op de rand van lente (vanavond rond 23 uur). Willy Zuid is weer open. Het is daar altijd prettig licht.

Stemmen in ‘Level’. We zien wel wat het wordt.

Je laat je toch niet gek maken?