Je bent waar je bent

DSCN1520Negen dagen Texel. Klein gehouden, niet fietsen en zo weinig mogelijk OV. Dan zie je dat het eigenlijk best een groot eiland is. Vaak dezelfde paden, veel loze kilometers. Beloning is er ook: paal 11 en paal 14.

Eigenlijk zouden beide strandovergangen moeten worden afgesloten. Ze liggen middenin een natuurgebied, respectievelijk (vanuit zee gezien) rechts (11) en links (14) van Jan Ayeslag.

Nu dat niet het geval is, kun je daar rondlopen in het besef dat je de enige op de wereld bent die van deze schoonheid mag genieten. Als je dat verdragen kunt tenminste. Een vroege Mondriaan in het echt.

Zitten op een bankje bij paal 11, genieten van de zon, de vogels en het uitzicht. De vrede slechts een moment verstoord door een ontspoorde (in meer opzichten!) mountainbiker. Dat is vakantie op Texel. Je bent waar je bent.

Van de straat

DSC_2490nWaar ik was, was het alleen maar donker. Dreigende luchten in het oosten, regen in Leiden. Aan de frisse kant, maar dat zorgt ook voor minder volk op het strand. Net even achter op mijn schema. Geen tijd voor koffie en ik moest flink doorstappen. Spierpijn. Molentuinweg, Wassenaarseslag, Katwijk.

Volgende week Texel, dus dan ben ik even weg. Wie mij kent, weet dat ik nu nauwlettend de strandweervoorspelling in de gaten houd. En ook dat mijn humeur daar ongeveer mee meebeweegt.

Het is een luxeprobleem, want als het regent vermaak ik mij daar ook wel. Maar het houdt je van de straat.

Voor de pixelpiepers: ergens achterin is-ie wél scherp!

We komen bij u langs om af te rekenen!

DSCN1370Het staat er onheilspellend, ga maar kijken. Wassenaarseslag. Geen woord gelogen. ‘We komen bij u langs om af te rekenen!’ Bedoeld bent u! U die ballonnen de lucht in laat en uw al dan niet halfdronken kop niet breekt over wat ermee gebeurt en waar ze terechtkomen. U, die met uw plastic speeltjes het strand opgaat en ze gewoon laat liggen als ze het niet meer doen. U, die hooguit denkt dat een ander het wel zal opruimen, dat daar toch schoonmaakploegen voor zijn. U, die onbekommerd pret hebt in de natuur. Leven en laten leven enzo. Weest zeer bevreesd: we komen bij u langs om af te rekenen!

Vleugel gespalkt en door

DSC_2419nBij de opgang van het hondenstrand zat een vleugellamme Kleine Mantelmeeuw, zo een als Blewbird zelf. Ik heb dan moeite mijn tranen te bedwingen. En hoe-die keek, zo van neem me mee. Stilstaan, wat kan ik doen, doorlopen, ik kan niks doen, terug, ik moet iets doen, dóór, ik ga iets doen. Op Wassenaarseslag aan de verkoper in het koffietentje mijn probleem uitgelegd. Ik mocht bellen met de Dierenbescherming. Die waren tussen 12 en half 2 gesloten, da’s wel raar. Eerst maar eens terug om te kijken of-ie er nog was. Tot mijn grote opluchting was de meeuw weg en stond er een auto van de Dierenopvang op het strand. Moet iemand anders een melding hebben gedaan. De auto reed weg richting Katwijk. Ik ga er vanuit dat ze ‘m gevonden hebben en meegenomen. Vleugel gespalkt en weer op krachten komen.

Gematigd zeeklimaat

DSC_2186nDe jonge zomer stuitert heen en weer. Dat komt door het water, dat weet je toch? Dat het eerst moet aanwarmen, maar dat het dat niet kan omdat het nog te koud is. Bizarre wurggreep van het gematigd zeeklimaat. Dat komt op meer plaatsen op de wereld voor dan alleen bij ons, kijk maar: https://nl.wikipedia.org/wiki/Zeeklimaat#/media/File:Koppen_classification_worldmap_CfbCfc.png

Ik had niet veel tijd, maar het was fijn om er even uit te zijn. Duinen tot hondenstrand. Fris.

Fiftynine and a half

DSC_2119n

Als het ’s-morgens regent, wacht ik tegenwoordig liever thuis. Kopje koffie, TV, de krant op internet, wat e-mail voor werk, of gewoon privé. Relax. Muziek. Miles Davis, William Duckworth, Joni Mitchell, Nirvana unplugged, Fred Frith, heel typisch voor een doorsnee 59½-jarige.

Vanmiddag kwam toch nog de zon en ik naar Noordwijk. Kuieren over de Oude Zeeweg, door tot de Koningin Astridboulevard (langs het kerkhof met de muur, precies, en al die mooie wilde bloemen). Tosti en een biertje bij De Zeester, nog een ‘gewone’ strandtent, opgebouwd en afgebroken en niet te moeilijk.

Als je 59-half bent, wil je dat alles het zelfde blijft en nooit meer verandert, in ieder geval niet dat het slechter wordt.

Dat heb je soms

DSC_2081nWat ik van Katwijk vond en hoe het kan verbeteren. Ze wilde het echt weten. Voor de gemeente.

Dus heb ik haar verteld over het strand en de duinen en dat die vooral zo moeten blijven en over de boulevard, het museum, de soefitempel en de parkeergarage onder het duin waarover zich een verandering bij mij heeft voorgedaan. Dat heb je soms. Het ziet er van boven een beetje uit als teletubbieland, maar als concept denk ik nu ‘gaat wel’.

Ik heb haar ook meegeven dat er zo snel mogelijk een light railway naar Leiden moet komen. Hoogwaardig openbaar vervoer in plaats van de schuddebusjes van Arriva. Voor aantasting van het Katwijkse karakter hoeven jullie echt niet te vrezen, zei Blewbird. Ze zou er rekening mee houden.

Ik had haar nog veel meer willen vertellen, maar toen kwam de bus. Dat heb je soms.

Op een mooie zondag

DSC_1607nOp zo’n mooie lentezondag kun je je kont niet keren aan de kust. Ze willen allemaal wandelen en dan op een terras. Hun kleding loopt uiteen van winterjassen met bontkraag en bergschoenen tot t-shirt en korte broek. Niemand zit, en de honden mogen nog los. Voeg daar wassend water bij, ga wat hogerop het strand zitten, bij paal 91.500, en sla het gedoe eerst maar eens een half uurtje gade. Voorjaarsmoe en niet vooruit te branden, maar ik heb mij wel vermaakt. Bij Sunset Beach hebben ze superlekkere tosties, eenvoudig en met precies de goede consistentie. Het was er niet eens absurd druk. Op een mooie zondag.