dubbel

Image

In stadskleding de natuur in hoort afgestraft met een stevige regenbui. En zo gebeurde het. Uit het niets, ergens in het noordwesten.

Het kwam door de mondhygiëniste. Daar kon ik niet in mijn wandeloutfit naartoe. Sta je daar drie kwartier later, met een mondvol schone tanden en niks beters te doen. 

Denken aan straks, nog lang niet, als ik helemaal niet meer mag werken. Is pensioen vakantie? Gedwongen rust houden? Activiteiten? Het is zo dubbel allemaal.

Ik kan toch moeilijk ook op zo’n atoomstroomfiets door de duinen crossen. Vanaf mijn bankje bij het slag zie ik ze langs schichten. Voor een zelftrapper te oud en gebrekkig.

Wil niet zeuren, maar er ‘moet’ wel iets. Gedachten vertalen in actie. Concreet dingen doen omdat er anders niets gebeurt.

Nog even het excuus van druk, daarna moet ik aan het werk. Ik zei toch dubbel?

Houd moed!

Advertisements

Wie doet mij wat

DSC_9874

Je zult mij niet horen zeuren over het einde van de zomer. Van die dingen die vanzelf gaan en weer terug. Blewbird is altijd positief en nooit van gisteren.

Maar zo’n zondagmorgen aan het strand, met die bolle bries en al die dik ingepakte wandelaars met hond. Dat heeft toch iets triestigs. De zon doet haar best, maar verwarmt het zand niet meer. En van de weersvoorspelling weet je dat het minder wordt. En dan zie je het ook, net als je aan hoe om de schepen liggen kunt zien wanneer het vloed wordt.

Drukke tijd voor de boeg. Eigenlijk maar goed dat het weer herfst wordt. Langzaam terugslenteren, een paar foto’s maken en een goed glas bij Het Strand.

Wie doet mij wat!

water

Geachte mevrouw, mijnheer Dunea,

Uw watertappunten zijn geweldig! Zó fijn dat ik er al rekening mee houd als ik een wandeltocht door de duinen plan. Ik hoef nog minder water van huis mee te nemen. Het water uit het tappunt is fris en smakelijk, echt super!

Vanmorgen op Wassenaarse Slag schrok ik toch wel een beetje. De knop van het tappunt bleef steken en er kwam geen water uit de kraan.

Vorige week waren er ook al problemen.

Mijn verzoek aan u is of u misschien snel actie wilt ondernemen om dit tappunt weer in orde te maken.

Bij voorbaat dank en met vriendelijke groet,

Blewbird

uitzicht & inzicht

DSC_9081

Strand en duinen zijn prachtig als de wind uit het noorden waait. Dat moet je van mij aannemen. Fris, zonnig, licht. In de luwte bedrieglijk warm. Op plekken geweest waar ik anders niet kom. Orchideeën gezien, distels, blauwe zeedistel. Wandelaars mijn favoriete pad opgestuurd, maar zij vonden het te zanderig. Mooi, dan heb ik meer. Meer uitzicht, meer inzicht, meer rust.

Wat ik anders nooit doe, moest even. Werk en dingen regelen. Voor morgen, als het weer begint.

Uitzicht en inzicht. Rust.

Opties open | Options open

Vanochtend nog donker en fris. Vloed en harde wind. Het leek wel herfst.

Zo’n beetje halverwege de terugweg,  bij de derde strandopgang, brak de wolkenlaag open en kwam de zon door.

Waar je op het strand alleen rechtdoor kan, bieden de paden door de duinen allerlei opties. Een keuze tussen de derde en vierde strandopgang is dat maar half. Als je voor drie kiest, kun je alsnog naar 4, maar als je meteen voor vier gaat, zit je eraan vast.

Zo is dat in het leven ook wel eens. Opties open houden en nu bedenken waar je straks wilt zijn.

Wie mij een beetje kent, weet dat mij de theorie beter af gaat dan de praktijk. Behalve in de duinen dus.

Op het strand een hele zak plasticrommel geraapt. Morgen vast spierpijn.  

Op Texel in rust

DSC_7880

Je weet dat de natuur op de Wadden iets achterloopt ten opzichte van ‘hier’. En dat er dus nog niks of bijna niks uitloopt. Grauw en grijs en bruin. En prachtig. Maar dat geeft dus niks. Met de zon erop. Woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag. Pas vandaag regen en wind.

Nulpunt. Vanaf nu wordt het beter. Groener, uitbundiger, positiever, kleurrijker. En dat dan de volgende keer. Het was fijn om te ervaren hoe verstild de natuur ook kan. Hoe wachten op betere tijden.

Er waren canavalsvluchtelingen op het eiland en Duitsers. En ik. Italia nog gesloten. Daar toch eens een praatje over maken. En overal werd gebouwd en verbouwd. Behalve bij de Catharinehoeve en bij Paal21, want die zorgen als vanouds voor pannenkoek en vegakroket.

Genieten zonder te brassen, dat is de kunst. Op Texel in rust.

Van een mus

DSC_7756

De aan-uit-machine draait op volle toeren. Een dag vrij tussen drukke werkdagen. Actief afschakelen en afreageren. Wandelen tegen de wind tot Wassenaarse Slag. Daar slaat de rust toe, tenminste dat dacht ik.

Ik wilde de mussen wat bijvoeren, maar ze reageerden niet. Blijken ze daar wat tijd voor te nemen. Eerst maar eens rustig rondkijken. Brood met kaas en stroop? Mmm, weet nog niet.

Ze kwamen pas toen ik mijn broodjes op had. Dat was wel een beetje sneu. De volgende keer zal ik… Ik heb geleerd. Van een mus.

Terug voor de wind. Foto’s maken, genieten, langzaam. Morgen weer snel.

Groetjes, Blewbird