Ik geloof in de zon

DSC_2850...‘Ik geloof in de zon, ook schijnt hij niet, Ik geloof in de liefde, ook al voel ik het niet, ik geloof in god, ook al antwoordt hij niet.’ – Het stond er echt, bij de derde strandopgang, in reuzeletters, netjes geschreven, goede onderlinge afstand (dat is hartstikke moeilijk), geen zware voetstappen tussendoor (ook niet gemakkelijk). Kortom, een ‘pro’ strandschrijver!

Voor het eerst sinds lang was ik op Meijendelseslag. Vice versa is dat een uur verder dan Wassenaarseslag. Het strand daar is anders, groter, minder overzichtelijk, minder ‘thuis’. Ik word oud!

Ik geloof in de zon en in de liefde en verder in niet zo veel.

Advertisements

Los!

DSC_2601Grachtengordel in het wad. Maar als je daar even doorheen kijkt: párel! Niet te veel gedaan, zelfs niet naar het Posthuys. Rondgewandeld in het oostelijk deel, dorp, bos, duin, strand, net nog tot paal 46, waar je geen bereik meer hebt, ik in ieder geval niet. Los! Een van de hoogtepunten: kijken bij aankomst en vertrek van de Koegelwieck, een sociale eilandgebeurtenis van hoge importantie. Een ander het bunkercomplex dat nu wordt uitgegraven. En koffie bij Bruin, op de plek links van de deur. Dan weet je waar ik zat.

Een week op Vlieland. Niet als toerist, om alles te bekijken, maar als patiënt, om tot rust te komen. Hotel met ontbijt, pizza bij Tante P. Los!

Thuis is als terug van een lange verre reis. Nu is het natuurlijk wel zo dat een vlucht van Mallorca ongeveer even lang zou hebben geduurd. Nog een paar dagen vrij om bij te komen en voor te bereiden. Los!

Strand Power

DSC_2534nDe Blauwe Zeedistel (Eryngium maritimum) is nu op zijn mooist. Ga kijken! Katwijk, Zuidboulevard. Tussen twee vakanties. Vanmorgen nog de belofte van een blazende zomerdag, maar een uur later was de zon vertrokken.

Heb het goed!

De titel komt uit ‘Do The Strand’ (Roxy Music, 1973).

We komen bij u langs om af te rekenen!

DSCN1370Het staat er onheilspellend, ga maar kijken. Wassenaarseslag. Geen woord gelogen. ‘We komen bij u langs om af te rekenen!’ Bedoeld bent u! U die ballonnen de lucht in laat en uw al dan niet halfdronken kop niet breekt over wat ermee gebeurt en waar ze terechtkomen. U, die met uw plastic speeltjes het strand opgaat en ze gewoon laat liggen als ze het niet meer doen. U, die hooguit denkt dat een ander het wel zal opruimen, dat daar toch schoonmaakploegen voor zijn. U, die onbekommerd pret hebt in de natuur. Leven en laten leven enzo. Weest zeer bevreesd: we komen bij u langs om af te rekenen!

Vleugel gespalkt en door

DSC_2419nBij de opgang van het hondenstrand zat een vleugellamme Kleine Mantelmeeuw, zo een als Blewbird zelf. Ik heb dan moeite mijn tranen te bedwingen. En hoe-die keek, zo van neem me mee. Stilstaan, wat kan ik doen, doorlopen, ik kan niks doen, terug, ik moet iets doen, dóór, ik ga iets doen. Op Wassenaarseslag aan de verkoper in het koffietentje mijn probleem uitgelegd. Ik mocht bellen met de Dierenbescherming. Die waren tussen 12 en half 2 gesloten, da’s wel raar. Eerst maar eens terug om te kijken of-ie er nog was. Tot mijn grote opluchting was de meeuw weg en stond er een auto van de Dierenopvang op het strand. Moet iemand anders een melding hebben gedaan. De auto reed weg richting Katwijk. Ik ga er vanuit dat ze ‘m gevonden hebben en meegenomen. Vleugel gespalkt en weer op krachten komen.

Schoenparkeren

DSCN1324Blewbird parkeert schoenen zoals anderen fiets. Bij de strandopgang. Zonder slot en gratis, en daarom beter verstopt. Zodat ik er niet 8 kilometer mee hoef te sjouwen.

Er is iets te zeggen voor faciliteiten bij strandopgangen, zoals in Duitse Noord- en Oostzeebadplaatsen vaak het geval is. Kluisjes waar je dingen in kunt achterlaten. Water, broodjes, antizonnebrandcrème, pleisters en chocoladekoekjes. En natuurlijk toiletten, want hoe dat nu gaat op de stranden, wil je echt niet weten.

Kortom: zomer. Eerste stranddag 2017. En bij terugkomst waren ze er gelukkig nog.

DSCN1315

Fiftynine and a half

DSC_2119n

Als het ’s-morgens regent, wacht ik tegenwoordig liever thuis. Kopje koffie, TV, de krant op internet, wat e-mail voor werk, of gewoon privé. Relax. Muziek. Miles Davis, William Duckworth, Joni Mitchell, Nirvana unplugged, Fred Frith, heel typisch voor een doorsnee 59½-jarige.

Vanmiddag kwam toch nog de zon en ik naar Noordwijk. Kuieren over de Oude Zeeweg, door tot de Koningin Astridboulevard (langs het kerkhof met de muur, precies, en al die mooie wilde bloemen). Tosti en een biertje bij De Zeester, nog een ‘gewone’ strandtent, opgebouwd en afgebroken en niet te moeilijk.

Als je 59-half bent, wil je dat alles het zelfde blijft en nooit meer verandert, in ieder geval niet dat het slechter wordt.

Dat heb je soms

DSC_2081nWat ik van Katwijk vond en hoe het kan verbeteren. Ze wilde het echt weten. Voor de gemeente.

Dus heb ik haar verteld over het strand en de duinen en dat die vooral zo moeten blijven en over de boulevard, het museum, de soefitempel en de parkeergarage onder het duin waarover zich een verandering bij mij heeft voorgedaan. Dat heb je soms. Het ziet er van boven een beetje uit als teletubbieland, maar als concept denk ik nu ‘gaat wel’.

Ik heb haar ook meegeven dat er zo snel mogelijk een light railway naar Leiden moet komen. Hoogwaardig openbaar vervoer in plaats van de schuddebusjes van Arriva. Voor aantasting van het Katwijkse karakter hoeven jullie echt niet te vrezen, zei Blewbird. Ze zou er rekening mee houden.

Ik had haar nog veel meer willen vertellen, maar toen kwam de bus. Dat heb je soms.

Düsseldorf, j’adior!

DSC_1969nAls straks Europa één is, moet ik misschien wel in Düsseldorf gaan wonen. ’t Is een fijne stad met goede voorzieningen, mooie straten en pleinen, prachtige museums en aangename horeca. De bewegwijzering laat hier en daar te wensen over. En hoe de U-bahn werkt, wordt ook niet erg helder uitgelegd. Maar al met al is het een dankbaar toevluchtsoord voor als bij ons de koningsdag zijn opwachting maakt. De schilderijen van Lucas Cranach en Otto Dix, in plaats van oranje vlaggetjes voor koning Alex van Dinkytoyland.

Een verademing dus. Maar weer wel wat verder van de zee. Hoe leg ik dat uit aan Katwijk, Noordwijk en Scheveningen? Ik hoor hier niet, maar ik kan ook niet zonder jullie? -Düsseldorf, j’adior!

Foto: Düsseldorf, Königsallee (‘Kö’) nr. 30 – etalage van Dior.

Guur en hoopgevend

DSC_1812nJa, ik was even op het strand. Grauw en koud daar. Niks fijn. De hoop lag vandaag in de stad, op het Stationsplein, de guurste plek van Leiden. Prachtige foto’s van stichtingopenmind.nl. Dertig paar ogen en 30 verhalen van 30 dappere mensen die slachtoffer waren van mensenhandel en die nu weer goed op weg zijn. Mensenhandel is namelijk dichterbij dan je denkt. Guur en hoopgevend tegelijk. Ga gauw kijken!