Oplossen

DSC_3589nBijna altijd als ik na zo’n drukke dag ga wandelen, vergeet ik iets, of gaat er iets mis in de planning. Een signaaltje dat ik onder hoogspanning sta. Ingeklemd tussen de voorbereiding van het nieuwe en de afronding van het oude. Een rondje langs het strand is dan het enige dat helpt. Een chip voor mijn camera. In plaats van meteen de duinen in, loop ik om naar het dorp en koop er een bij Blokker. Want je moet wel dingen oplossen, bij de pakken neerzitten brengt je niet verder. Op het strand is het heerlijk. Zon en lange schaduwen, heldere horizon, winterlicht.

Advertisements

Omnesten in sokkentijd

DSC_3506_00001DSC_3506Sokkentijd. Voorbereiden op wat komen gaat. Omnesten. Wat mee moet mee en wat niet weg. Pure noodzaak met harde deadlines. Ik zie wel hoe het loopt. Straks, vanaf de nieuwe plek vast wel weer zin om uit te vliegen.

Van wandelen komt nu niet veel. Afspraken, werken, dingen regelen. Al bij de derde opgang gaf ik het op. Nu liever thuis bij e-mail en telefoon. Omnesten.

cirkel | circle

DSC_3368texel. een nieuwe fase. einde van het begin. cirkel. zomer in oktober. lastminute prinses juliana. noordwestzijde, zicht op zee, begane grond, fazanten bij de deur. wandelen, luieren, lezen, genieten. eilandgasten, ja wat verbindt met vlieland. alles bij elkaar, alles rond. texel.

ontbijt in den burg. r. en a. ontmoet op de markt, waar je altijd iedereen tegenkomt en waar ik vroeger met mijn moeder patat at. dit ene weet u moerbeek kleedt u.

alles rond, circle. anthony braxton, chick corea, barry altschul en david holland. negentientweeënzeventig, toen ik 15 werd, nog geen benul. zestig. begin van het einde en laatste uitdaging. ik hoor er meteen bij: griepprik en vrijereisdag. maak er iets moois van! cirkel. texel.

Als je niet loopt (‘macron’)

DSC_3182_01Eerst mist, dan warm. Noordwijk – Duindamseslag. Ik ben werkelijk een beetje uit oefening. En dat terwijl het heel goed zou zijn om nu een lekker eind te wandelen. Als je niet loopt, kun je niet lopen.

Bijna te grijs voor foto’s. Terug aan de boulevard zie ik een madame in een dikke jas en met een flinke camera bij een onverwacht grote gele bloem. Die wil ik ook! Ik maak een babbeltje in mijn beste frengels. We vergelijken onze foto’s. Ze lijkt nogal onder de indruk van mijn handig kleine macrofilter. Dan mompelt ze iets over Macron en escargots en gaat verder. Ik ook.

In Leiden spookt het. Regen dus. En de voorbereidingen voor 3 oktober.

Ik geloof in de zon

DSC_2850...‘Ik geloof in de zon, ook schijnt hij niet, Ik geloof in de liefde, ook al voel ik het niet, ik geloof in god, ook al antwoordt hij niet.’ – Het stond er echt, bij de derde strandopgang, in reuzeletters, netjes geschreven, goede onderlinge afstand (dat is hartstikke moeilijk), geen zware voetstappen tussendoor (ook niet gemakkelijk). Kortom, een ‘pro’ strandschrijver!

Voor het eerst sinds lang was ik op Meijendelseslag. Vice versa is dat een uur verder dan Wassenaarseslag. Het strand daar is anders, groter, minder overzichtelijk, minder ‘thuis’. Ik word oud!

Ik geloof in de zon en in de liefde en verder in niet zo veel.

Los!

DSC_2601Grachtengordel in het wad. Maar als je daar even doorheen kijkt: párel! Niet te veel gedaan, zelfs niet naar het Posthuys. Rondgewandeld in het oostelijk deel, dorp, bos, duin, strand, net nog tot paal 46, waar je geen bereik meer hebt, ik in ieder geval niet. Los! Een van de hoogtepunten: kijken bij aankomst en vertrek van de Koegelwieck, een sociale eilandgebeurtenis van hoge importantie. Een ander het bunkercomplex dat nu wordt uitgegraven. En koffie bij Bruin, op de plek links van de deur. Dan weet je waar ik zat.

Een week op Vlieland. Niet als toerist, om alles te bekijken, maar als patiënt, om tot rust te komen. Hotel met ontbijt, pizza bij Tante P. Los!

Thuis is als terug van een lange verre reis. Nu is het natuurlijk wel zo dat een vlucht van Mallorca ongeveer even lang zou hebben geduurd. Nog een paar dagen vrij om bij te komen en voor te bereiden. Los!

Strand Power

DSC_2534nDe Blauwe Zeedistel (Eryngium maritimum) is nu op zijn mooist. Ga kijken! Katwijk, Zuidboulevard. Tussen twee vakanties. Vanmorgen nog de belofte van een blazende zomerdag, maar een uur later was de zon vertrokken.

Heb het goed!

De titel komt uit ‘Do The Strand’ (Roxy Music, 1973).

We komen bij u langs om af te rekenen!

DSCN1370Het staat er onheilspellend, ga maar kijken. Wassenaarseslag. Geen woord gelogen. ‘We komen bij u langs om af te rekenen!’ Bedoeld bent u! U die ballonnen de lucht in laat en uw al dan niet halfdronken kop niet breekt over wat ermee gebeurt en waar ze terechtkomen. U, die met uw plastic speeltjes het strand opgaat en ze gewoon laat liggen als ze het niet meer doen. U, die hooguit denkt dat een ander het wel zal opruimen, dat daar toch schoonmaakploegen voor zijn. U, die onbekommerd pret hebt in de natuur. Leven en laten leven enzo. Weest zeer bevreesd: we komen bij u langs om af te rekenen!

Vleugel gespalkt en door

DSC_2419nBij de opgang van het hondenstrand zat een vleugellamme Kleine Mantelmeeuw, zo een als Blewbird zelf. Ik heb dan moeite mijn tranen te bedwingen. En hoe-die keek, zo van neem me mee. Stilstaan, wat kan ik doen, doorlopen, ik kan niks doen, terug, ik moet iets doen, dóór, ik ga iets doen. Op Wassenaarseslag aan de verkoper in het koffietentje mijn probleem uitgelegd. Ik mocht bellen met de Dierenbescherming. Die waren tussen 12 en half 2 gesloten, da’s wel raar. Eerst maar eens terug om te kijken of-ie er nog was. Tot mijn grote opluchting was de meeuw weg en stond er een auto van de Dierenopvang op het strand. Moet iemand anders een melding hebben gedaan. De auto reed weg richting Katwijk. Ik ga er vanuit dat ze ‘m gevonden hebben en meegenomen. Vleugel gespalkt en weer op krachten komen.