Ik heb stoom | I’ve got steam

Ik heb stoom. Het zomert en ik kan niet naar het strand.

Ik heb stoom. Nederland wil geen giften uit het herstelfonds. Alles netjes terugbetalen en ook nog ‘hervormen’. Net zo lang tot jullie net zo calvinistisch zijn als wij. En ondertussen schuiven wij KLM een miljardje of wat toe waar we nooit meer iets van terugzien. Net zo hypocriet als wij, net zo benepen, verkrampt, betweterig, betuttelend, net zo Nederlands als Nederland, moeras in de delta.

Ik heb stoom. Maar ik heb het lekker afgeblazen vanmiddag. Rondje Wassenaarseweg. Vrijdag ga ik fietsen en ik doe verslag. Beloofd.

Ik heb stoom.

Dashboard en spoorboekje

Vandaag moest ik de stad in, naar de apotheek in de Breestraat om nieuwe medicatie uit de automaat te halen. In straten waar ik ‘BC’ vaak kwam, ben ik nu al maanden niet geweest. Ze zien er anders uit en toch hetzelfde. Het lopen daar voelt vreemd. Ik was blij dat ik weer in de vertrouwde stationsomgeving was. Daar is het ruimer en rustiger en de mensen houden meer rekening met elkaar.

In plaats van spelen met mijn leven en dat van andere kwetsbare personen, dashboard en spoorboekjes, zouden Rutte c.s. zich eens kunnen bezighouden met zaken die wezenlijk van belang zijn, zoals een nieuwe inrichting van de maatschappij. We willen wel graag dat alles weer hetzelfde wordt, maar dat gaat dus echt niet gebeuren. Het goede nieuws is dan misschien dat het aantal COVID-19 gevallen in Nederland is afgenomen, het slechte nieuws is dat we vrijwel zeker de komende jaren niet van het virus verlost zullen zijn. Als we zo doorgaan, mogen we deze zomer wel op het terras zitten, maar hebben we geen geld voor koffie en een biertje. Ik geloof in een aanpak op Europees niveau, eerlijk en gelijk, van Noorwegen tot Griekenland.

Na 1 juni ga ik weer met de bus. Mijn reizen naar de kust zijn noodzakelijk vanwege het behoud van mijn emotionele en intellectuele gezondheid. Ik besef dat mijn lichaam dan meer risico loopt en beloof dat ik er zo voorzichtig als mogelijk mee zal zijn.

Want daar is de blauwe lucht

LEIDEN | Monument voor Ramses Shaffy

Net als Rembrandt van Rhijn had ook Ramses Shaffy een Leids verleden. Leiden doet altijd wel graag met de groten mee, maar in de kern blijft het een provinciestad-met-universiteit. Die hebben vaak iets van kijk eens hoe groot en belangrijk dat ik ben. En eren de ingezetenen die niet wisten hoe hard zij moesten weglopen met een monument. Hoog Sammy kijk omhoog Sammy. Zonder komma.

Toen ik er langs liep, vanmiddag, tijdens mijn Rutte-rondje, voelde ik mij opeens ontzettend Leids.

Ik schrik nu wel een beetje van een tweedeling die in de maatschappij aan het ontstaan is. Dat ouderen (zoals ik) straks niet meer dit en dat mogen. Waar is de onderlinge solidariteit? En wat dat virus kan aanrichten in je lichaam, ook bij jongeren, en dat ze eerst helemaal niks merken.

Nou ja, we zien wel. Want daar is de blauwe lucht.

Vertrouwen | Trust

Als Mark Rutte straks tijdens zijn persconferentie vertelt wat al in alle kranten staat, mag ik vanaf 1 juni ook weer met de bus naar het strand. Mondkapje op. 

Zo lang kan ik wachten! Dat ga ik redden! Dat heb ik er voor over!

Aan de ene kant wil ik mij graag door de overheid laten voorschrijven wat er kan en mag. Heldere richtlijnen waar ik mij veilig bij kan voelen. Omdat ik geen behoefte heb om in het kielzog van die populistische vrijheidsridders (je kent ze inmiddels wel) te lopen. Bus naar de wildernis, voeten in het zand.

En aan de andere kant wil ik van die overheid dan wel graag ook een beetje begrip voor het feit dat ik om mijn ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden afzie van het gebruik van een automobiel en ander gemotoriseerd privévervoer. Dat ik dus afhankelijk ben van het OV voor al mijn transport en dat ik sinds half maart niet verder van huis ben geweest dan anderhalve kilometer. 

Over lijn 31 (Arriva) gaat staatssecretaris Stientje van Veldhoven (D66). Zij stemt af met minister Cora van Nieuwenhuizen (VVD) en uiteindelijk met minister-president Mark Rutte, die van die persconferentie straks.

Ik ben vol vertrouwen.

normaal (2)

Minder nodig: lawaai, onrust, rommel, vliegtuigen, vroeger, normaal, betweters, dictators, oranjegedoe, kernenergie, toerisme, kleinzieligheid, nationalisme, thuiswerken, bouwmarkten, plantencentra, bewaking, controle, .

Meer nodig: muziek, boeken, stilte, afstand, verstand, zand, privacy, optimisme, kennis, samenwerking, respect, volhouden, visie, perspectief, thuisblijven, Europa, openmindedness, tolerantie, kunst, licht, zomer, fantasie, dromen, jasmijnthee, humor, menselijkheid, antivirus, helderheid, natuur, duinroosjes, aandacht, solidariteit. afstemming, verantwoordelijkheidsgevoel.

Sociale distantie (3)

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk (thuis) en bewonder

Drie weken verder en er zijn mij een paar dingen duidelijk geworden:

[1] We kunnen en moeten het in Nederland niet alleen doen. Samen met Europa en dat mag ook wat kosten. Het miljard van Wopke is een aanfluiting. Om maar te zwijgen van de reddingsactie van KLM.

[2] De maatschappij wordt nooit meer hetzelfde. En dat moet ook niet. Nieuwe uitdagingen vragen nieuwe oplossingen. De vitale beroepen hebben een structurele herwaardering nodig. Betere beloning is echt niet voldoende. 

[3] Ik balanceer tussen hoe kan ik niet ziek worden en wanneer mag ik weer naar het strand. Maar alles op een rij, lukt het allemaal wel.

Sociale distantie (2)

Ik ga hier even mee door. Bij gebrek aan beter. Mijn actieradius beperkt en territorium verkleind. Meer dan Rutte’s ommetje zit er niet in. Aan de andere kant: blij dat ik dit kan doen. Zo houd ik mijn spierpijn onder controle en mijn benen in beweging.

Bizarre tijden. Even bizarre informatievoorziening. We troosten ons met de gedachte dat de toename afneemt (vandaag minder ziekenhuisopnames dan gisteren, minder mensen dood), maar aan de andere kant: waar halen we vóór 1 april nog zo’n 600 intensive care bedden vandaan? En de top van de uitbraak wordt pas eind mei verwacht. We speculeren op basis van aannames, net als op de beurzen gebeurt.

Ondertussen staan we stil bij wat er verandert in de maatschappij. Dat je bij Dirk op de Langegracht een ontsmette winkelwagen in de hand geduwd krijgt. Dat je zonder niet binnen mag. Dat je alleen alleen mag winkelen, en dus niet meer met meer. Dat die meerdere gewoon wordt weggestuurd. Dat de limiet voor contactloos betalen is verhoogd,

Positief: de natuur, ook die in de stad, is momenteel prachtig en het ruikt overal veel frisser dan vóór Corona.

Toch maak ik mij een beetje ongerust om die IC-bedden. En waarom zijn er in Nederland zo weinig testen beschikbaar? Niemand van de Tweede Kamer-leden was daar ook maar een beetje kritisch op. 

Afstand houden, zo goed als het gaat.