Düsseldorf, j’adior!

DSC_1969nAls straks Europa één is, moet ik misschien wel in Düsseldorf gaan wonen. ’t Is een fijne stad met goede voorzieningen, mooie straten en pleinen, prachtige museums en aangename horeca. De bewegwijzering laat hier en daar te wensen over. En hoe de U-bahn werkt, wordt ook niet erg helder uitgelegd. Maar al met al is het een dankbaar toevluchtsoord voor als bij ons de koningsdag zijn opwachting maakt. De schilderijen van Lucas Cranach en Otto Dix, in plaats van oranje vlaggetjes voor koning Alex van Dinkytoyland.

Een verademing dus. Maar weer wel wat verder van de zee. Hoe leg ik dat uit aan Katwijk, Noordwijk en Scheveningen? Ik hoor hier niet, maar ik kan ook niet zonder jullie? -Düsseldorf, j’adior!

Foto: Düsseldorf, Königsallee (‘Kö’) nr. 30 – etalage van Dior.

Guur en hoopgevend

DSC_1812nJa, ik was even op het strand. Grauw en koud daar. Niks fijn. De hoop lag vandaag in de stad, op het Stationsplein, de guurste plek van Leiden. Prachtige foto’s van stichtingopenmind.nl. Dertig paar ogen en 30 verhalen van 30 dappere mensen die slachtoffer waren van mensenhandel en die nu weer goed op weg zijn. Mensenhandel is namelijk dichterbij dan je denkt. Guur en hoopgevend tegelijk. Ga gauw kijken!

…en natuurlijk op het strand

DSC_1739nSoms zie je wie je je echt bent, niet alleen wie je wilt zijn, of denkt dat je bent, of denkt dat anderen je zo zien. In het mulle zand, met je schoenen nat (van binnen) van een zojuist overgestoken zwin en een schurend gevoel in je ziel.

Hé, het is nu eenmaal niet anders. Ja, opgegroeid aan zee, lange wandelingen door de duinen en op blote voeten naar het strand, maar ook een bekrompen zeedorp waar geen ruimte was voor afwijkende meningen en uiterlijke verschijningsvormen. Proberen aan te passen, terwijl je weet dat het niet gaat lukken. Alleen in de beslotenheid van de stad is ruimte voor mijn zelf, en natuurlijk op het strand.

Koud vanmorgen. De zon kwam pas toen ik weer thuis was.

Op een mooie zondag

DSC_1607nOp zo’n mooie lentezondag kun je je kont niet keren aan de kust. Ze willen allemaal wandelen en dan op een terras. Hun kleding loopt uiteen van winterjassen met bontkraag en bergschoenen tot t-shirt en korte broek. Niemand zit, en de honden mogen nog los. Voeg daar wassend water bij, ga wat hogerop het strand zitten, bij paal 91.500, en sla het gedoe eerst maar eens een half uurtje gade. Voorjaarsmoe en niet vooruit te branden, maar ik heb mij wel vermaakt. Bij Sunset Beach hebben ze superlekkere tosties, eenvoudig en met precies de goede consistentie. Het was er niet eens absurd druk. Op een mooie zondag.

Open en positief

DSC_1507nZonnig en fris. Noordoostenwind en pittige branding. Katwijk – Scheveningen. Verder niks. Op blote voeten.

De wereld staat op zijn kop, maar de gondels in ons reuzenrad blijven horizontaal. We hebben het wel goed georganiseerd voor onszelf. Geen wonder dat we arrogant en behoudend overkomen, waar we open en positief zouden kunnen zijn.

Is het niet genoeg | Isn’t it enough

DSC_1451nNiets te zeggen en daar was het ook veel te koud voor. Ik weet sowieso teveel van te weinig en te weinig van teveel.

Kruipend tot Wassenaarseslag, je hebt mij vast gezien. Mijn handen te stijf om de camera te bedienen. Wel 30 mussen gevoerd met mijn broodje met stroop. Ik kon alleen nog mijn vingers aflikken.

Illusies armer, ervaringen rijker. Wat moet ik nog zeggen. Is het niet genoeg?

Niet meer zweven

DSC_1408nBijna voorjaar toen ik wegging en alweer wat grijs op het strand. Ik houd teveel van de zee om er naast te kunnen wonen. Zo kan ik overal naartoe zonder eerst te hoeven weggaan.

Niet meer zweven, voeten ferm in het zand. Blewbird’s stemadvies voor volgende week: kies voor opbouwen, niet voor tegenhouden. Een eerlijk, toegankelijk en tolerant Europa. Pas op: die partij is er nu nog niet!

Het werd vloed en dan merk je dat de conditie niet meer is wat het was. Te veel gewerkt en niet genoeg beweging. Dat moet beter.

Villa Allegonda

DSC_1386n.jpgIets in zogenaamd originele staat terugbrengen gaat bijna nooit goed. Het is hoe dan ook altijd geschiedvervalsing. Waarom wordt Villa Allegonda wel vernieuwd en gebouwen van vergelijkbare kwaliteit niet? Wat is er opeens zo belangrijk? Is het echt vanwege Van Doesburg? Zou de restauratie dan niet heel anders moeten zijn aangepakt? Is het misschien een excuus voor een nog te plegen ingreep in de openbare ruimte waarmee geld moet worden verdiend?

Tot nu toe bezie ik de restauratie van de villa met argusogen. Al was het alleen maar omdat je er –toen het nog een hotel-restaurant was- heerlijk op het terras kon zitten en over de zee uitkijken. En het was ook een van de weinige gelegenheden in de wijde omtrek waar je tijdens een wandeling ongestoord van het toilet gebruik kon maken.

Zo heeft ieder zijn of haar belang.