feather | veer

waar doe je het voor. als het toch zo wegwaait. niets vasthouden.

Advertisements

_stuurloos

Vandaag ruilen met morgen. Vanwege de betere strandweerverwachting. Dat kan soms als je 3 dagen werkt. Minimale bepakking.

Hoe ik mij laat leiden door omstandigheden. Stuurloos. Door bus 30, waardoor ik aan de Molentuinweg moet uitstappen. Door mijn schoenpolicy die maakt dat ik de tweede opgang moet nemen. Door watertappunt Wassenaarse Slag. Mijn stempelkaart is vol. Volgende keer krijg ik gratis koffie. Door de branding, die mij zo weer aanspoelt, als was ik een natte plastic zak. Door de zon, die zegt dat ik naar huis moet.

Tegenover de Soefitempel: Duinrozen met kleine botteltjes.

Dan dus morgen wel werken. Maar dat is ook wel weer leuk.

water

Geachte mevrouw, mijnheer Dunea,

Uw watertappunten zijn geweldig! Zó fijn dat ik er al rekening mee houd als ik een wandeltocht door de duinen plan. Ik hoef nog minder water van huis mee te nemen. Het water uit het tappunt is fris en smakelijk, echt super!

Vanmorgen op Wassenaarse Slag schrok ik toch wel een beetje. De knop van het tappunt bleef steken en er kwam geen water uit de kraan.

Vorige week waren er ook al problemen.

Mijn verzoek aan u is of u misschien snel actie wilt ondernemen om dit tappunt weer in orde te maken.

Bij voorbaat dank en met vriendelijke groet,

Blewbird

#PONR: Schoenen

Tijdens mijn wandelingen door Berkheide kom ik langs belangrijke kruispunten in Blewbird’s leven, points of no return (#PONR).

Als ik hier (52.186093, 4.381976, rode cirkel) links afsla, is er niet meer de mogelijkheid om mijn schoenen onder een bosje Duindoorn te stallen en moet ik dus met schoenen (aan voeten, of in tas) mijn weg vervolgen.

Soms zit ik op het bankje bij het klaphek te dubio-en. Schoenen aanhouden, of door naar het strand en schoenen stallen.

Op sommige plekken loopt het veel beter zonder schoenen. Op andere kun je zonder schoenen niet eens komen.

Keuzes, keuzes. En als je die hebt gemaakt, kun je niet meer terug. #PONR. Zomerprobleem.

Vandaag was een super stranddag. Wassenaarse Slag v.v., koffie, water, zonnen, zwemmen. Bijna de gehele Strandzesdaagse kwam mij tegemoet.

Afbeelding: Google Maps.

Klappertanden

Image

DSC_9156

Na de foto’s begon het te regenen en niet zo’n beetje. Zelden heb ik zo veel water in zo korte tijd zien vallen. En zelden heb ik daar middenin gelopen. De camera gauw in plastic.

Fijn om niemand tegen te komen. Alleen in de natuur. Ik heb zelfs Sterns gezien. Hun krijsen uit een andere tijd.

Geen droge draad meer aan mijn lijf. Klappertanden in de bus. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Blewbird bericht uit de wildernis tussen de randstad en de zee. Het kan nog.  

Ver van de wereld

DSC_9148

Bij strandtent J. van Roon kun je nog steeds een broodje groentenkroket eten. Verder is er in Noordwijk niet veel te beleven. Bouwplannen worden steeds ambitieuzer, maar blijven gelukkig in de kast. Verder wordt het er alleen maar ‘minder’. En met de bus is ook iets mis, waardoor die erg moet omrijden. Zo voel je je daar ver verwijderd van de wereld. Niet alleen om er te komen, maar vooral om er weer weg te gaan.

uitzicht & inzicht

DSC_9081

Strand en duinen zijn prachtig als de wind uit het noorden waait. Dat moet je van mij aannemen. Fris, zonnig, licht. In de luwte bedrieglijk warm. Op plekken geweest waar ik anders niet kom. Orchideeën gezien, distels, blauwe zeedistel. Wandelaars mijn favoriete pad opgestuurd, maar zij vonden het te zanderig. Mooi, dan heb ik meer. Meer uitzicht, meer inzicht, meer rust.

Wat ik anders nooit doe, moest even. Werk en dingen regelen. Voor morgen, als het weer begint.

Uitzicht en inzicht. Rust.