Ruimte voor mijzelf

DSC_5449De zomer zo stabiel dat ik niet meer achter elke aangekondigde stranddag hoef aan te lopen. Ruimte voor mijzelf.

In de stad schiet de nieuwbouw van De Lakenhal al op. Apart, maar niet modern genoeg. Leiden moet uitbreiden, maar wil de oorspronkelijke structuur bewaren. Als een kind dat groeit en hecht aan een oude broek of blouse.

Toen ik een kind was, namen mijn ouders mij al in juni van school om op vakantie te gaan. Als wij dan terugkwamen, was iedereen weg. En ik had de laatste leuke weken van het jaar gemist in de klas.

Ach, ik heb ze overleefd, die lange lome zomers. Onkruid tussen de straatstenen, de zee op blotevoetenafstand, Duitse bussen in het dorp en de geur van in azijnwater gekookte eieren bij het ontbijt.

Ruimte voor mijzelf.

Advertisements

Wall of shame

DSC_5413Kadootje zo’n gelegenheid om ergens anders aan het strand te lopen. Callantsoog – Petten. Donkerig wolkig met nu en dan een open plek. Wind in de zeilen. Stil langs de vloedlijn. Helder.

Er verandert daar niet veel. Alles blijft en gaat langzaam achteruit.

Op de heenweg de verkeerde trein, maar terug sloot alles naadloos aan.

Bij Petten de Wall of Shame. Selectief verzameld afval.

oneindig

DSC_5346Ik heb sterns gezien op het strand. Herhaling is fijn. Net iets anders. Kleine verschillen. Nu met camera. Het gebied bijna logisch en voorspelbaar. Dat je weet waar je uitkomt. Als je afslaat en als niet. Nieuwe Plas, rechtsom Meyvogeledel, bij het wildrooster en de antitankmuur, weet je het nu weer?

Of ik een stempelkaart wilde. Nee, hartelijk bedankt. Af en toe een koffie op Wassenaarseslag lukt ook nog zonder.

Mijn camera op oneindig, behalve als het niet kon. Deze zomer is een feestje. En ja, het gaat wel weer regenen, heb vertrouwen.

alsof het niet meer terugkomt

IMG_20180704_122412666Man-o-man, wat gaat de tijd snel. Van maan tot maan. Dat de zomer stabiliseert, binnen kleinere marges. Warm tot warmer. Vandaag met frisse noordenwind aan de kust. Alleen de dommen en de dapperen komen zonnen. Ik wandel Molentuinweg, Wassenaarseslag door de duinen, Katwijk Vuurbaak over het strand. Geniet alsof het niet meer terugkomt. Dan geeft het niet als het snel gaat.

Gewoonte, comfortzone enzo

DSC_5310Wie heeft die bussen eigenlijk nodig? Zo’n staking van het regiovervoer laat je weer eens nadenken over wat je wilt en waar je afhankelijk van bent. Gewoonte, comfortzone enzo.

In plaats van naar Katwijk met de trein naar Den Haag en met tram 9 naar Scheveningen. Goed te doen. Even wachten voor de overstap en de tram was erg vol met strandmeisjes en oudere dames.

Op het strand nog een beetje fris, maar zeer goed om te wandelen. Mijn schoenen geparkeerd bij een strandtent (dank!), die ik op de terugweg maar ternauwernood kon terugvinden.

Super dag en morgen wordt het spannend.

Dat je weet waar ik mee bezig ben

DSC_5277Ken je dat, zo’n bolle wind en niks zonneschijn en toch dat er iets staat te gebeuren? Een paar druppels en later een buitje dat de terrassen laat leeglopen. Iedereen dik aangekleed, ook wel weer een beetje overdreven. Het wordt vast gauw weer warmer en zomer. En da’s maar goed ook, want de muziekmachine heeft het even opgegeven. Zo lastig soms dat ik geen vervoer heb. Naar Delft met de trein, platenspelers en armen, niet mijn ding.

Het komt wel weer maar na wachten. Wachten op zonneschijn, warmte en muziek. Ondertussen YouTube. Bob Dylan, Joni Mitchell, Joan Baez, Annette Peacock. Dat je weet waar ik mee bezig ben.

Uit de voeten

DSC_5200Ik zit op de vlonder voor een strandhuisje en kijk over de zee. Even uitrusten. Boterhammetje erbij. In de verte aan de vloedlijn loopt een vrouw met lange krullen. Ze heeft een zeer grote hond bij zich, van het type dat het met dit weer wel eens heel warm zou kunnen hebben. Ze rommelt wat in haar tas en dan steekt ze resoluut het strand over en loopt recht op mij af. Als ze binnen gehoorafstand is, spreek ik haar aan. “Dit is toch niet héél toevallig uw strandhuisje?” Er staan er daar een kleine honderd, dus een kans van niks. Toch bleek het zo. We maakten een babbeltje en ik mij uit de voeten. De stijlfout is met opzet, om te zien of jullie opletten. De hond bleek ongevaarlijk.

Texel, Westerslag, 7 juni.