Pas op de plaats

DSC_3010In de overgang van zomer naar iets anders. Noordwijk. Lange schaduwen die maar lastig uit mijn camera weg te houden zijn. Geen stranddag, maar te loom om te wandelen. Ik bezwijk voor friet, kaassoufflé en bier. Als ik een wilde plant was, was ik een Duindoorn. Ze zei het echt. Pas op de plaats.

Advertisements

Ik geloof in de zon

DSC_2850...‘Ik geloof in de zon, ook schijnt hij niet, Ik geloof in de liefde, ook al voel ik het niet, ik geloof in god, ook al antwoordt hij niet.’ – Het stond er echt, bij de derde strandopgang, in reuzeletters, netjes geschreven, goede onderlinge afstand (dat is hartstikke moeilijk), geen zware voetstappen tussendoor (ook niet gemakkelijk). Kortom, een ‘pro’ strandschrijver!

Voor het eerst sinds lang was ik op Meijendelseslag. Vice versa is dat een uur verder dan Wassenaarseslag. Het strand daar is anders, groter, minder overzichtelijk, minder ‘thuis’. Ik word oud!

Ik geloof in de zon en in de liefde en verder in niet zo veel.

Sand | Sable | Zand

DSC_2779nElke korrel telt. De wereld gaat met zand om alsof het niet op kan. We blokkeren rivieren met stuwen zodat het niet naar zee kan en we spuiten onze stranden op met zand van de zeebodem. En dan willen we ook nog allemaal aan de kust wonen, zodat die helemaal stijf en star wordt en het zand niet meer kan bewegen. Het ergste misschien wel de betonkolossen aan de kust die alleen worden gebouwd om mee te speculeren. Mensen in China en India leven in slums terwijl om hen heen steeds maar nieuwe torenflats worden gebouwd.

Deze documentaire gisteren gezien, op Arte. Hij is al uit 2011, maar dat maakt het probleem niet minder schrijnend. Vandaag op het strand tussen Katwijk en Wassenaar. Zand voor jullie meegenomen. Wees er zuinig op, want elke korrel telt.

Los!

DSC_2601Grachtengordel in het wad. Maar als je daar even doorheen kijkt: párel! Niet te veel gedaan, zelfs niet naar het Posthuys. Rondgewandeld in het oostelijk deel, dorp, bos, duin, strand, net nog tot paal 46, waar je geen bereik meer hebt, ik in ieder geval niet. Los! Een van de hoogtepunten: kijken bij aankomst en vertrek van de Koegelwieck, een sociale eilandgebeurtenis van hoge importantie. Een ander het bunkercomplex dat nu wordt uitgegraven. En koffie bij Bruin, op de plek links van de deur. Dan weet je waar ik zat.

Een week op Vlieland. Niet als toerist, om alles te bekijken, maar als patiënt, om tot rust te komen. Hotel met ontbijt, pizza bij Tante P. Los!

Thuis is als terug van een lange verre reis. Nu is het natuurlijk wel zo dat een vlucht van Mallorca ongeveer even lang zou hebben geduurd. Nog een paar dagen vrij om bij te komen en voor te bereiden. Los!

Strand Power

DSC_2534nDe Blauwe Zeedistel (Eryngium maritimum) is nu op zijn mooist. Ga kijken! Katwijk, Zuidboulevard. Tussen twee vakanties. Vanmorgen nog de belofte van een blazende zomerdag, maar een uur later was de zon vertrokken.

Heb het goed!

De titel komt uit ‘Do The Strand’ (Roxy Music, 1973).

Van de straat

DSC_2490nWaar ik was, was het alleen maar donker. Dreigende luchten in het oosten, regen in Leiden. Aan de frisse kant, maar dat zorgt ook voor minder volk op het strand. Net even achter op mijn schema. Geen tijd voor koffie en ik moest flink doorstappen. Spierpijn. Molentuinweg, Wassenaarseslag, Katwijk.

Volgende week Texel, dus dan ben ik even weg. Wie mij kent, weet dat ik nu nauwlettend de strandweervoorspelling in de gaten houd. En ook dat mijn humeur daar ongeveer mee meebeweegt.

Het is een luxeprobleem, want als het regent vermaak ik mij daar ook wel. Maar het houdt je van de straat.

Voor de pixelpiepers: ergens achterin is-ie wél scherp!

Vleugel gespalkt en door

DSC_2419nBij de opgang van het hondenstrand zat een vleugellamme Kleine Mantelmeeuw, zo een als Blewbird zelf. Ik heb dan moeite mijn tranen te bedwingen. En hoe-die keek, zo van neem me mee. Stilstaan, wat kan ik doen, doorlopen, ik kan niks doen, terug, ik moet iets doen, dóór, ik ga iets doen. Op Wassenaarseslag aan de verkoper in het koffietentje mijn probleem uitgelegd. Ik mocht bellen met de Dierenbescherming. Die waren tussen 12 en half 2 gesloten, da’s wel raar. Eerst maar eens terug om te kijken of-ie er nog was. Tot mijn grote opluchting was de meeuw weg en stond er een auto van de Dierenopvang op het strand. Moet iemand anders een melding hebben gedaan. De auto reed weg richting Katwijk. Ik ga er vanuit dat ze ‘m gevonden hebben en meegenomen. Vleugel gespalkt en weer op krachten komen.

Kop in het zand

DSC_2376nHet weer sloeg om op een kilometer terug van Wassenaarseslag. Werd het toch nog even warmer. Duizenden (ongelogen:-)) wandelaars onderweg, de meeste tegemoet. Kippenloop.

In Katwijk worden de Engelandvaarders (1940 – 1945) herdacht met een plastiek aan de Zuidboulevard. Het stelt twee kanoënde mannen voor. ‘Vaderlandsliefde en trouw aan het koningshuis’. Dat de soldaat van Oranje een rechtse staatsgreep aan het voorbereiden was, wordt voor het gemak maar weggelaten.

Er is een omslag gaande, niet alleen in het weer. De wereld op zijn kop en Blewbird wil zomer. Kop in het zand.
http://engelandvaarderskatwijk.nl/engelandsvaarders-algemeen/
https://www.trouw.nl/home/-soldaat-van-oranje-beraamde-staatsgreep-~ada24796/

Verstoppertje

DSCN1353Het werd tikkertje, want verstoppertje ging niet zo goed. Dat is ook het fijne aan het strand, dat je je nergens kunt verstoppen, ook niet voor jezelf.

En voor tikkertje bleek het uiteindelijk te warm. Toen hebben ze hun moeder maar om een ijsje gevraagd.

Wassenaarseslag, vandaag, met strandweer 10.

Schoenparkeren

DSCN1324Blewbird parkeert schoenen zoals anderen fiets. Bij de strandopgang. Zonder slot en gratis, en daarom beter verstopt. Zodat ik er niet 8 kilometer mee hoef te sjouwen.

Er is iets te zeggen voor faciliteiten bij strandopgangen, zoals in Duitse Noord- en Oostzeebadplaatsen vaak het geval is. Kluisjes waar je dingen in kunt achterlaten. Water, broodjes, antizonnebrandcrème, pleisters en chocoladekoekjes. En natuurlijk toiletten, want hoe dat nu gaat op de stranden, wil je echt niet weten.

Kortom: zomer. Eerste stranddag 2017. En bij terugkomst waren ze er gelukkig nog.

DSCN1315