Wall of shame

DSC_5413Kadootje zo’n gelegenheid om ergens anders aan het strand te lopen. Callantsoog – Petten. Donkerig wolkig met nu en dan een open plek. Wind in de zeilen. Stil langs de vloedlijn. Helder.

Er verandert daar niet veel. Alles blijft en gaat langzaam achteruit.

Op de heenweg de verkeerde trein, maar terug sloot alles naadloos aan.

Bij Petten de Wall of Shame. Selectief verzameld afval.

Advertisements

oneindig

DSC_5346Ik heb sterns gezien op het strand. Herhaling is fijn. Net iets anders. Kleine verschillen. Nu met camera. Het gebied bijna logisch en voorspelbaar. Dat je weet waar je uitkomt. Als je afslaat en als niet. Nieuwe Plas, rechtsom Meyvogeledel, bij het wildrooster en de antitankmuur, weet je het nu weer?

Of ik een stempelkaart wilde. Nee, hartelijk bedankt. Af en toe een koffie op Wassenaarseslag lukt ook nog zonder.

Mijn camera op oneindig, behalve als het niet kon. Deze zomer is een feestje. En ja, het gaat wel weer regenen, heb vertrouwen.

alsof het niet meer terugkomt

IMG_20180704_122412666Man-o-man, wat gaat de tijd snel. Van maan tot maan. Dat de zomer stabiliseert, binnen kleinere marges. Warm tot warmer. Vandaag met frisse noordenwind aan de kust. Alleen de dommen en de dapperen komen zonnen. Ik wandel Molentuinweg, Wassenaarseslag door de duinen, Katwijk Vuurbaak over het strand. Geniet alsof het niet meer terugkomt. Dan geeft het niet als het snel gaat.

Dat je weet waar ik mee bezig ben

DSC_5277Ken je dat, zo’n bolle wind en niks zonneschijn en toch dat er iets staat te gebeuren? Een paar druppels en later een buitje dat de terrassen laat leeglopen. Iedereen dik aangekleed, ook wel weer een beetje overdreven. Het wordt vast gauw weer warmer en zomer. En da’s maar goed ook, want de muziekmachine heeft het even opgegeven. Zo lastig soms dat ik geen vervoer heb. Naar Delft met de trein, platenspelers en armen, niet mijn ding.

Het komt wel weer maar na wachten. Wachten op zonneschijn, warmte en muziek. Ondertussen YouTube. Bob Dylan, Joni Mitchell, Joan Baez, Annette Peacock. Dat je weet waar ik mee bezig ben.

Uit de voeten

DSC_5200Ik zit op de vlonder voor een strandhuisje en kijk over de zee. Even uitrusten. Boterhammetje erbij. In de verte aan de vloedlijn loopt een vrouw met lange krullen. Ze heeft een zeer grote hond bij zich, van het type dat het met dit weer wel eens heel warm zou kunnen hebben. Ze rommelt wat in haar tas en dan steekt ze resoluut het strand over en loopt recht op mij af. Als ze binnen gehoorafstand is, spreek ik haar aan. “Dit is toch niet héél toevallig uw strandhuisje?” Er staan er daar een kleine honderd, dus een kans van niks. Toch bleek het zo. We maakten een babbeltje en ik mij uit de voeten. De stijlfout is met opzet, om te zien of jullie opletten. De hond bleek ongevaarlijk.

Texel, Westerslag, 7 juni.

Later als ik oud ben

DSC_5102In plaats van overal langs te lopen. Snel en oppervlakkig. Stilstaan en zitten. Kwam ook omdat ik een beetje moe ben na een intensieve tijd. Katwijk boulevard. Gekeken hoe de zeevlam binnenkwam en hoe mensen erop reageerden. De een gaat snel van het strand af. De ander is verbaasd, het is wel frisser dan gedacht. Een moeder met 3 kinderen ging doelbewust juist het strand op. Nu had ze tijd en ze had wel een jurkje in de tas dus niet zeuren meiden.

De camera op manual focus. Ik stel mij voor dat ik dat vaker zo ga doen. Later als ik oud ben.

Liever een nummer

DSC_5030Er zijn wel nog echte strandhuisjes in Katwijk. Maar ze worden bedreigd. Door geprefabriceerde Gamma doosjes, die je zo fijn kunt afsluiten en die niet elke winter opnieuw moeten worden geschilderd. Het ziet er meteen fijn vertrouwd uit en dat komt niet doordat ik oud ben. De kleurstelling, wit met blauw is zand met lucht en water. Eenvoudig, gezellig, goed van verhouding. Met je naam erop (‘familie Blewbird’), of nog liever een nummer, zoals 53.

Koud was het vandaag. Niks niet weer om in een strandhuisje te zitten. Stevige noordwester. Maar wel fijn.