Category Archives: Nature

Waterkoud

DSC_7042Gelukkig maar dat niemand, nou ja bijna niemand, naar mij luistert. Ga naar buiten, ook als het waterkoud is. De meesten kijken wel lekker uit. Alleen wie moet gaat er door. Zo heb ik lekker bijna het rijk alleen. Als een zomerdag weg van de hoofdopgang. Fijn toch het leven, als je een beetje om je heen kijkt!

Alleen van Noordwijk naar Katwijk, door het dorp en door de duinen. Waterkoud. Ik moet inmiddels mijn handen extra in de gaten houden. Maar verder gaat het top.

Advertisements

Title | Titel

DSC_7014Kijk naar mijn foto’s. Grijs in grijs. Laat zien hoe het is. Niet bedoeld om mooier te maken.

Je moet er uit met dit weer. Dringend. Niet koud, geen regen. Gaan.

Niet ver, niet moeilijk. Van Molentuinweg tot de derde strandopgang. Dan kun je mij zien lopen.

Watertoren, Gekkenhoekje, Drieplassen. Terwijl ik over het koeienrooster stap.

Een enkele jogger durft het ook. Pas op het strand weer meer volk. Een enkele hond.

Zaterdag in december. In Katwijk wacht uiensoep.

Van dag tot dag

DSC_6646Op zondag kun je hier de drukte van de stad verruilen voor de drukte aan het strand. Zeker in de herfst, want dan lópen ze. In winterjassen en met honden en een enkel paard. Ik wijk dan uit naar hoog onder de duinen en een ruiterpad. Zo heb ik mijn eigen strand en lopen we elkaar niet in de weg.

Hoe weinig je doet met zo’n week vakantie. Leren van dag tot dag te leven en de dingen te laten gebeuren. Niet inkakken en geen gezeur over inleveren. Dat het steeds minder wordt, wordt daarmee bedoeld. Ogen, voeten, tanden, hart. Van dag tot dag.

Karma

DSC_6533Dat is de natuur toch, zei ze, nadat ik haar had aangesproken op het gedrag van haar hond, die een hele school meeuwen opjoeg. Meer slechte opvoeding, bracht ik in, maar dat viel niet zo goed.

Nee, dan liever de eigenaar van het tentje op het Wassenaarse Slag, die het koffieapparaat al had aangezet alsof hij wist dat ik zou komen en mijn één euro vijftig besteden.

En natuurlijk de jonge vrouw met hond bij de strandopgang, die mij stralend vertelde dat ze in haar blootje in zee had gezwommen en hoe fijn dat was. We zwaaiden nog.

Wat een dag! Karma.

Dertien

DSC_6468Wat waren jullie talkative vandaag! Of het lag aan mij. Wat je geeft krijg je terug en zo. Op bankjes, op de strandopgang, onderweg. Fijn hoor!

Op Wassenaarse Slag is nu echt de herfst ingetreden, hoe zomers hij zich ook voordoet. Ik stond beteuterd te kijken bij het watertappunt van Dunea, want dat deed het namelijk niet meer. En mijn koffietentje was ook gesloten.

That’s how the time goes, om het maar eens in het buitenlands te zeggen.

Blew(bird) is nu dertien.

Dank voor al je aandacht en serieuze reacties!

Met niks er tussenin

DSC_6406Een laatste blotevoetenwandeling. Niet naar Scheveningen, want dat kan alleen met schoenen. Je moet dan terug naar waar ze hopelijk nog staan. Steeds weer spannend.

Op Wassenaarse Slag gratis koffie, als had ik een stempelkaart gehad. Omdat de koffie van de concurrentie niet te hachelen was. En iemand die hallo zei. Dan voel je je echt thuis in de randstad en hoef ik niet naar een dorp. Fijn, zo’n allerlaatste zomerdag. Het water nog zo’n 16 graden.

Ik hou van de kust, maar voor het leven op een dorp ben ik niet zo geschikt. Doe mij de stad met mogelijkheden en verbindingen. Trein, tram, bus, museum, café, bibliotheek. En het strand en de duinen. Met niks er tussenin.