Oplossen

DSC_3589nBijna altijd als ik na zo’n drukke dag ga wandelen, vergeet ik iets, of gaat er iets mis in de planning. Een signaaltje dat ik onder hoogspanning sta. Ingeklemd tussen de voorbereiding van het nieuwe en de afronding van het oude. Een rondje langs het strand is dan het enige dat helpt. Een chip voor mijn camera. In plaats van meteen de duinen in, loop ik om naar het dorp en koop er een bij Blokker. Want je moet wel dingen oplossen, bij de pakken neerzitten brengt je niet verder. Op het strand is het heerlijk. Zon en lange schaduwen, heldere horizon, winterlicht.

Advertisements

cirkel | circle

DSC_3368texel. een nieuwe fase. einde van het begin. cirkel. zomer in oktober. lastminute prinses juliana. noordwestzijde, zicht op zee, begane grond, fazanten bij de deur. wandelen, luieren, lezen, genieten. eilandgasten, ja wat verbindt met vlieland. alles bij elkaar, alles rond. texel.

ontbijt in den burg. r. en a. ontmoet op de markt, waar je altijd iedereen tegenkomt en waar ik vroeger met mijn moeder patat at. dit ene weet u moerbeek kleedt u.

alles rond, circle. anthony braxton, chick corea, barry altschul en david holland. negentientweeënzeventig, toen ik 15 werd, nog geen benul. zestig. begin van het einde en laatste uitdaging. ik hoor er meteen bij: griepprik en vrijereisdag. maak er iets moois van! cirkel. texel.

Gezicht van de zee | Face of the sea

DSC_3233Hoe zij zich laat zien. Na een noordwesterstorm, uitrollend van opluchting. Nog krachtig genoeg om zandbanken om te woelen en een andere plaats te geven. Golven van wel anderhalve meter. Ze trekt de zon om zich heen en de regen. Grauw en blauw en grijs en bruin.

Ik red het heen en weer naar Wassenaarseslag. Mussen voeren, dertig ongeveer. De brutaalste gaan op mijn knie zitten. Ze eten net zoveel als ik.

Een zeegezicht is het gezicht ván de zee! Misschien komt het wel weer goed.

Als je niet loopt (‘macron’)

DSC_3182_01Eerst mist, dan warm. Noordwijk – Duindamseslag. Ik ben werkelijk een beetje uit oefening. En dat terwijl het heel goed zou zijn om nu een lekker eind te wandelen. Als je niet loopt, kun je niet lopen.

Bijna te grijs voor foto’s. Terug aan de boulevard zie ik een madame in een dikke jas en met een flinke camera bij een onverwacht grote gele bloem. Die wil ik ook! Ik maak een babbeltje in mijn beste frengels. We vergelijken onze foto’s. Ze lijkt nogal onder de indruk van mijn handig kleine macrofilter. Dan mompelt ze iets over Macron en escargots en gaat verder. Ik ook.

In Leiden spookt het. Regen dus. En de voorbereidingen voor 3 oktober.

Ik geloof in de zon

DSC_2850...‘Ik geloof in de zon, ook schijnt hij niet, Ik geloof in de liefde, ook al voel ik het niet, ik geloof in god, ook al antwoordt hij niet.’ – Het stond er echt, bij de derde strandopgang, in reuzeletters, netjes geschreven, goede onderlinge afstand (dat is hartstikke moeilijk), geen zware voetstappen tussendoor (ook niet gemakkelijk). Kortom, een ‘pro’ strandschrijver!

Voor het eerst sinds lang was ik op Meijendelseslag. Vice versa is dat een uur verder dan Wassenaarseslag. Het strand daar is anders, groter, minder overzichtelijk, minder ‘thuis’. Ik word oud!

Ik geloof in de zon en in de liefde en verder in niet zo veel.

Sand | Sable | Zand

DSC_2779nElke korrel telt. De wereld gaat met zand om alsof het niet op kan. We blokkeren rivieren met stuwen zodat het niet naar zee kan en we spuiten onze stranden op met zand van de zeebodem. En dan willen we ook nog allemaal aan de kust wonen, zodat die helemaal stijf en star wordt en het zand niet meer kan bewegen. Het ergste misschien wel de betonkolossen aan de kust die alleen worden gebouwd om mee te speculeren. Mensen in China en India leven in slums terwijl om hen heen steeds maar nieuwe torenflats worden gebouwd.

Deze documentaire gisteren gezien, op Arte. Hij is al uit 2011, maar dat maakt het probleem niet minder schrijnend. Vandaag op het strand tussen Katwijk en Wassenaar. Zand voor jullie meegenomen. Wees er zuinig op, want elke korrel telt.

Los!

DSC_2601Grachtengordel in het wad. Maar als je daar even doorheen kijkt: párel! Niet te veel gedaan, zelfs niet naar het Posthuys. Rondgewandeld in het oostelijk deel, dorp, bos, duin, strand, net nog tot paal 46, waar je geen bereik meer hebt, ik in ieder geval niet. Los! Een van de hoogtepunten: kijken bij aankomst en vertrek van de Koegelwieck, een sociale eilandgebeurtenis van hoge importantie. Een ander het bunkercomplex dat nu wordt uitgegraven. En koffie bij Bruin, op de plek links van de deur. Dan weet je waar ik zat.

Een week op Vlieland. Niet als toerist, om alles te bekijken, maar als patiënt, om tot rust te komen. Hotel met ontbijt, pizza bij Tante P. Los!

Thuis is als terug van een lange verre reis. Nu is het natuurlijk wel zo dat een vlucht van Mallorca ongeveer even lang zou hebben geduurd. Nog een paar dagen vrij om bij te komen en voor te bereiden. Los!

Strand Power

DSC_2534nDe Blauwe Zeedistel (Eryngium maritimum) is nu op zijn mooist. Ga kijken! Katwijk, Zuidboulevard. Tussen twee vakanties. Vanmorgen nog de belofte van een blazende zomerdag, maar een uur later was de zon vertrokken.

Heb het goed!

De titel komt uit ‘Do The Strand’ (Roxy Music, 1973).

Je bent waar je bent

DSCN1520Negen dagen Texel. Klein gehouden, niet fietsen en zo weinig mogelijk OV. Dan zie je dat het eigenlijk best een groot eiland is. Vaak dezelfde paden, veel loze kilometers. Beloning is er ook: paal 11 en paal 14.

Eigenlijk zouden beide strandovergangen moeten worden afgesloten. Ze liggen middenin een natuurgebied, respectievelijk (vanuit zee gezien) rechts (11) en links (14) van Jan Ayeslag.

Nu dat niet het geval is, kun je daar rondlopen in het besef dat je de enige op de wereld bent die van deze schoonheid mag genieten. Als je dat verdragen kunt tenminste. Een vroege Mondriaan in het echt.

Zitten op een bankje bij paal 11, genieten van de zon, de vogels en het uitzicht. De vrede slechts een moment verstoord door een ontspoorde (in meer opzichten!) mountainbiker. Dat is vakantie op Texel. Je bent waar je bent.