Doe iets | Do anything

Laat je waaien. Voor de noordwester uit. Tot je in Scheveningen terechtkomt. Of ergens anders. Maar doe iets, doe iets, doe iets. Neem initiatief, koop een blauwe bank, vang een vogel in de vlucht, wandel, verzamel zeventigerjarenjazz, drink jasmijnthee op een terras, ga uit je dak. Maar doe iets, doe iets, doe iets.  



Advertisements

Einde van het begin

Einde van het begin. Het wordt al weer licht. Tijd om van de bank af te komen en naar buiten te gaan. Nadenken. Op een rij zetten. Afwegen. Wandelen dus. Naar de zee. Die is niet ver, nog niet eens 2 uur. Rijnsburgerweg, Oegstgeest, Rijnsburg, Katwijk, Molentuinweg en door de Zanderij, over de brug de duinen in, langs de Soefitempel naar de boulevard.

Deze route is de afgelopen jaren verprutst door grote nieuwbouwprojecten bij Rijnsburg. Het landelijk karakter weg. Protserige fake jarendertighuizen met een slootje voor de deur en een Kruitvat op de hoek.

Maar het kan dus nog en dat kun je ook. Hoe je ervan opknapt. Nieuw perspectief.

Toen waren er vele mogelijkheden om te plassen onderweg. Ik benoem het maar gewoon. Iedereen doet het immers. Nu zijn die er niet meer en is zorgvuldig blaasmanagement nodig. Ik waarschuw maar.

Einde van het begin. De wereld van de voetganger wordt met de dag kleiner. Maar voor de doorzetter is de beloning nog steeds groot.

Waterkoud

DSC_7042Gelukkig maar dat niemand, nou ja bijna niemand, naar mij luistert. Ga naar buiten, ook als het waterkoud is. De meesten kijken wel lekker uit. Alleen wie moet gaat er door. Zo heb ik lekker bijna het rijk alleen. Als een zomerdag weg van de hoofdopgang. Fijn toch het leven, als je een beetje om je heen kijkt!

Alleen van Noordwijk naar Katwijk, door het dorp en door de duinen. Waterkoud. Ik moet inmiddels mijn handen extra in de gaten houden. Maar verder gaat het top.

Kordaat

DSC_6780_01Vastbesloten en –beraden, onverschrokken, standvastig, rondborstig, doelbewust, beslist, besluitvaardig, dapper, doortastend, energiek, ferm, flink, heldhaftig, kloek, koen, krachtdadig, kranig, manmoedig, onverdroten en –versaagd. Nou, dat ben ik allemaal niet, dus ik mag niet van het nieuwe Kordaat-bier proeven. Het past wel in deze tijd, een trumpistenbier. Op je gezondheid!

In plaats daarvan zing ik ‘Straight Lines’ van Suzanne Vega, op de boulevard van Katwijk, in de regen, tegen de wind.

“She wants to cut through the circles
That she has lived in before
She wants to finally kill the delusions
She won’t need them
Any more”

En ik heb plezier!

stabiel

DSC_6764Herfst aan het strand. Je ziet er daar gelukkig weinig van. Geen rouwende bomen en opspruitende paddenstoelen. Als je stevig doorloopt, wordt je vanzelf warm, houd ik mijzelf voor. Een graad of 10. Het helpt dat later de zon door de hoge sluierwolken piept. Katwijk – Scheveningen.

Beelden aan Zee zo vol dat ik bedank. Zadkine wil ik nog wel zien, maar dus niet nu. Broodje en koffie bij bakkerij Hofje van Noman in de Keizerstraat. Daarna zoeken naar een tram. Omdat er wordt gewerkt aan Tramlijn 1, moest ik nog door tot het Gemeentemuseum.

Als je dan zo rond 4 uur in Leiden terugkomt, voelt het opeens als vijf, terwijl ik de hele week niet aan zomer- of wintertijd gedacht heb.

Stabiel. Dit gaat over de techniek van mijn hart- en vaatsysteem. Reken maar dat ik blij ben!

Groetjes en tot gauw weer,

Blewbird

Van dag tot dag

DSC_6646Op zondag kun je hier de drukte van de stad verruilen voor de drukte aan het strand. Zeker in de herfst, want dan lópen ze. In winterjassen en met honden en een enkel paard. Ik wijk dan uit naar hoog onder de duinen en een ruiterpad. Zo heb ik mijn eigen strand en lopen we elkaar niet in de weg.

Hoe weinig je doet met zo’n week vakantie. Leren van dag tot dag te leven en de dingen te laten gebeuren. Niet inkakken en geen gezeur over inleveren. Dat het steeds minder wordt, wordt daarmee bedoeld. Ogen, voeten, tanden, hart. Van dag tot dag.

Karma

DSC_6533Dat is de natuur toch, zei ze, nadat ik haar had aangesproken op het gedrag van haar hond, die een hele school meeuwen opjoeg. Meer slechte opvoeding, bracht ik in, maar dat viel niet zo goed.

Nee, dan liever de eigenaar van het tentje op het Wassenaarse Slag, die het koffieapparaat al had aangezet alsof hij wist dat ik zou komen en mijn één euro vijftig besteden.

En natuurlijk de jonge vrouw met hond bij de strandopgang, die mij stralend vertelde dat ze in haar blootje in zee had gezwommen en hoe fijn dat was. We zwaaiden nog.

Wat een dag! Karma.