Doe iets | Do anything

Laat je waaien. Voor de noordwester uit. Tot je in Scheveningen terechtkomt. Of ergens anders. Maar doe iets, doe iets, doe iets. Neem initiatief, koop een blauwe bank, vang een vogel in de vlucht, wandel, verzamel zeventigerjarenjazz, drink jasmijnthee op een terras, ga uit je dak. Maar doe iets, doe iets, doe iets.  



Advertisements

Einde van het begin

Einde van het begin. Het wordt al weer licht. Tijd om van de bank af te komen en naar buiten te gaan. Nadenken. Op een rij zetten. Afwegen. Wandelen dus. Naar de zee. Die is niet ver, nog niet eens 2 uur. Rijnsburgerweg, Oegstgeest, Rijnsburg, Katwijk, Molentuinweg en door de Zanderij, over de brug de duinen in, langs de Soefitempel naar de boulevard.

Deze route is de afgelopen jaren verprutst door grote nieuwbouwprojecten bij Rijnsburg. Het landelijk karakter weg. Protserige fake jarendertighuizen met een slootje voor de deur en een Kruitvat op de hoek.

Maar het kan dus nog en dat kun je ook. Hoe je ervan opknapt. Nieuw perspectief.

Toen waren er vele mogelijkheden om te plassen onderweg. Ik benoem het maar gewoon. Iedereen doet het immers. Nu zijn die er niet meer en is zorgvuldig blaasmanagement nodig. Ik waarschuw maar.

Einde van het begin. De wereld van de voetganger wordt met de dag kleiner. Maar voor de doorzetter is de beloning nog steeds groot.

Add Title

De camera probeert van grijs blauw te maken. Daar grijp ik in want het was niet zo.

Ik maak er een avontuur van om naar Wassenaarse Slag te lopen en de kerstvakantiecrowd te negeren.

Immers, dat doen ze omgekeerd ook. Ze zeggen het zelfs. Zonder hond ben je raar.

Grijs is mooi.

Of ik hem gezien had

Meeuwenveren | Gullfeathers

Border Collies zijn mijn favoriete hond. Springen nooit tegen je op en willen altijd spelen. Goed formaat ook, niet te groot. Er is er een verdwaald in de duinen, bij Wassenaarse Slag. En er liep er een voor mij uit, een stuk sneller. ‘Eigenwijs zijn ze, he?” Hij was van haar broer. Volgde zijn eigen spoor van gisteren en wist van geen wijken. Op het strand ging-ie er eens goed vandoor. Toen ik bij de tweede opgang terug was, was hij nog steeds voorbij de derde. Of ik hem gezien had. Ik bedoel maar.

Even eruit. Dat is belangrijk nu. Zon erbij en wolken, winterlicht. Of ik hem gezien had.

Niks je niks

Schakelen tussen dingen die in hun eentje al het meeste van mijn aandacht slurpen. Van het ene uiterste in het andere gegooid. Argumenten omgedraaid en uit hun context en ook nog de bus voor mijn neus weg. Maar toen ik er eenmaal zat. Op mijn bankje bij het Wassenaarse Slag. Kwam er een mus op mijn knie zitten en at brood met stroop uit mijn hand. Daarna doet niks je niks meer. Friet met pindasaus bij ‘t Centrum.

Waterkoud

DSC_7042Gelukkig maar dat niemand, nou ja bijna niemand, naar mij luistert. Ga naar buiten, ook als het waterkoud is. De meesten kijken wel lekker uit. Alleen wie moet gaat er door. Zo heb ik lekker bijna het rijk alleen. Als een zomerdag weg van de hoofdopgang. Fijn toch het leven, als je een beetje om je heen kijkt!

Alleen van Noordwijk naar Katwijk, door het dorp en door de duinen. Waterkoud. Ik moet inmiddels mijn handen extra in de gaten houden. Maar verder gaat het top.

Title | Titel

DSC_7014Kijk naar mijn foto’s. Grijs in grijs. Laat zien hoe het is. Niet bedoeld om mooier te maken.

Je moet er uit met dit weer. Dringend. Niet koud, geen regen. Gaan.

Niet ver, niet moeilijk. Van Molentuinweg tot de derde strandopgang. Dan kun je mij zien lopen.

Watertoren, Gekkenhoekje, Drieplassen. Terwijl ik over het koeienrooster stap.

Een enkele jogger durft het ook. Pas op het strand weer meer volk. Een enkele hond.

Zaterdag in december. In Katwijk wacht uiensoep.