Normaal (nieuw)

Eigenlijk moet er een groot en hoog hek om. Met toegangspoorten en bewakers, prikkeldraad. De duinen zijn namelijk niet berekend op zóveel bezoekers, recreanten, joggers, wandelaars, fietsers, skaters, voucherhouders. De zee dringt op en de bebouwing. Er zijn nog maar een paar plekken waar je echt alleen natuur ziet. Ik vertel natuurlijk niet waar precies, want dan wil je er vast ook heen. 

Feit is dat de Nederlandse natuur zwaarder wordt belast nu we niet meer zo gemakkelijk overal naartoe kunnen vliegen. Het is de vraag wat schadelijker is voor onze duinen. En ook hoe het verder moet, straks en volgend jaar. Zoals vroeger wordt het nooit meer en voor normaal moeten we vooral ‘nieuw’ lezen.

Omstellen, omdenken, aanpassen. En ondertussen doen mijn benen pijn als ik een uurtje door het mulle zand loop en laat ik mijn camera op een bankje bij de bushalte liggen. Een aardige Duitse toeriste wees mij er net op tijd op. Ze deed haar best op Nederlands.

Komt wel goed. 

7 thoughts on “Normaal (nieuw)

  1. Omstellen, omdenken, aanpassen. Je slaat drie spijkers op de kop. Ik hoop dat het wel in de goeie richting gebeurt overigens, want van het beter dat we aan het begin van de pandemie in gedachten hadden is voorlopig nog niks terecht gekomen.

    Liked by 2 people

    • Omstellen en aanpassen liggen wel een beetje in elkaars verlengde, hoor. Zo goed ben ik niet met spijkers! Aan het begin van zo’n pandemie weet je nauwelijks wat een pandemie is, hoe je erin kon terechtkomen en wat je moet doen om er aan te ontsnappen. Inmiddels weten we dat de uitgang aan de voorkant zit en dat we niet terug moeten naar waar het begon.

      Like

  2. Alles wordt verkocht, men schijnt niet te begrijpen dat als je de leegte verkoopt dat die dan verdwijnt. Of misschien snapt men het wel, maar is de koper blij met zijn voorkeurspositie in een huisje aan het strand en heeft lak aan de gevulde leegte.

    Deze week ging ik plat op mijn buik onder het prikkeldraad door met hoofd, schouders, armen en camera. Mijn voeten en buik lagen nog op het pad. Ik zag iets moois en dat moest in nullen en enen vastgelegd. Het resultaat viel thuis op het scherm tegen. Het was wel redelijk rustig in dat stukje duin. Anders was ik vast zelf gekiekt in die vreemde – half overtredende – houding.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s