Pas jij op Leiden?

dsc_1306xHet hele weekend de stad niet uit geweest. Geen zee gezien. Misschien wel eens goed. Wijken waar ik al lang niet was. Sommige erg veranderd. Fijn van Leiden is dat het overal dichtbij is. Dat is niet genoeg eer. Enerzijds traditioneel, dat alles moet lijken op iets dat er al is en verstopt achter singels. En anderzijds snel, modern, meedoen met de groten. ‘Pas jij vanmiddag op Leiden, ze moet om 5 uur thuis zijn en zorg dat ze haar jurk niet vies maakt’. -Ik zou zo gauw niet weten waar ik liever zou willen wonen.

Foto: Winterakoniet, vanmiddag, Hortus Botanicus.

Republiek Europa

dsc_1256Méér Europa, niet minder! Anders. Geen gedoe met individuele landen die elk hun eigen belangen meenemen, hun schijntegenstellingen en oud zeer.

Nieuw, fris, democratisch, open, verwelkomend, modern, progressief en visionair. Zorg voor het milieu en de dieren, goedkoop openbaar vervoer overal naartoe en een (1) leger om in te zetten als het echt nodig is. En als je rijk bent, word je gevraagd om méér bij te dragen aan de gemeenschappelijke lasten.

Ik stel voor dat in alle landen van Europa een Europese Democratische Partij wordt opgericht en dat die onderling nauw samenwerken. Denk qua koers niet te extreem en positief, iets tussen VVD, D66, GroenLinks en de Partij voor de Dieren.

Na verloop van tijd, het kan een jaar of 20 – 30 duren, zijn we klaar voor de overstap: de republiek Europa. Alle grenzen weg. Denk je eens in: iedereen vrij om overal te wonen en nooit meer koningsdag en sinterklaas!

Klaar en opgelost! Of? Ik ben maar een domme Mantelmeeuw, maar slimme mensen als Ulrike Guérot zijn daar al echt mee bezig. Daar gaat dus straks mijn stem naartoe!

Dingen te doen

dsc_1141Alles altijd op dezelfde plek opbergen, dan ben je nooit iets kwijt. Een half uur later stond ik bij het station zonder OV-Chipkaart. Dan maar te voet naar Katwijk. Onderweg wordt alles volgebouwd. De architectuur geeft te denken: macabere, op dertigerjaren geïnspireerde villalettes. Voor de oorlog, dus niks aan de hand, of juist vol ingehouden ontkenning. Alles moet anders, nieuw, maar dat maakt mensen bang, zoals met Europa. Pas in de duinen werd het stil en kwam ik tot rust. De zon brak door en het werd bijna warm. Broodje kroket bij Strandhuys en op tijd weer thuis. Dingen te doen.

Mountain

dsc_1098Even naar Scheveningen, met de trein en tram 59, kijk, dat had ik nu vanuit Noordwijk niet gedaan. Te ver en geen tijd voor. Beelden aan Zee, Picasso en hoe hij zich ontwikkelde, van keramiek tot eenvoudig geconstrueerde vrouwenportretten, een stuk buis, een paar stukjes plaatmateriaal, een likje verf. Sprekend! Mooi klein gehouden, niet eens de hele ruimte gebruikt, want om de hoek stond ‘Mountain’ van Anish Kapoor, 5 meter groot en de helft hoog. Indrukwekkend. Nog te bewonderen tot 5 februari. Picasso krijg je er als het ware bij cadeau.

https://denhaag.com/nl/event/44722/anish-kapoor-mountain
http://www.holland.com/global/press/article/anish-kapoors-mountain-sculpture.htm
http://beeldenaanzee.nl/nl/anish-kapoor

Veren | Feathers

dsc_0985nVeren heb je nodig om te vliegen en om je te beschermen tegen hitte en kou. Sommige vogels hebben ze ook voor de mooi of om aan te trekken of juist af te stoten. Wij meeuwen zijn vooral praktisch aangekleed. Lekker behaaglijk, maar verder geen poespas. Dan is het wel eens goed om te zien hoe dat bij anderen is, Paradijsvogels enzo. Dat kan in Leiden, in het Rijksmuseum voor Volkenkunde, nog tot en met 5 maart. So see you round!

Van het dorp

dsc_0893nDat het dicht bij de zee was en ver weg van al het andere. Dat het dus niet gelukt is met Bollenbadwijk. Nu vrij om nieuwe horizonten te ontdekken. Leiden is het beste uitgangspunt voor de Zuid-hollandse kust. Met de trein en de bus kom je snel overal.

Ik weet, het ligt aan mij. Ik kom er wel vandaan, maar ik ben er niet van. Nooit geweest, ook niet toen ik er nog was. Dat je van daar uit naar de wereld kijkt en dat die dan veel groter lijkt. Ik begrijp de zee, het strand en de duinen, maar niet het dorp en de weg er naartoe. Beetje pijnlijk en even slikken, maar beter nu dan straks.

Katwijk in mist en motregen. Fijn om even een paar uurtjes rond te dwalen. Van het dorp.

Waar het noorden begint

dsc_0644nHet noorden begint hier. Ik heb het vast wel eens eerder gezegd. Niet bang zijn voor herhaling. Dat komt doordat de vloed hier niet door het Kanaal komt, maar om Schotland en onderweg wordt versterkt door stroming uit de IJszee. Hier? –Texel!

Tijd gevonden om, tussen golfstromen door, een paar dagen uit te rusten op mijn eiland. In de storm, dat dan weer wel. Want het noorden begint hier.

Op de terugweg in de trein begon de mist bij Anna Paulowna.

Kleur in je hart

dsc_0597nWeet je wat het is. Als je met dit weer niet naar buiten gaat, verweek je en verlaag je je weerstand. Toegegeven, het ziet er niet heel aantrekkelijk uit. Grauw en grijs en mistig. Niet veel kleur voor de camera. Maar als je even doorstapt, komt de kleur in je hart. Ik liep waar ik deze zomer veel gelopen heb, ten noorden van het dorp, natuur afgezet met prikkeldraad.

Op de paden blijven. Waarom eigenlijk? Ik maak beslist niet meer kapot dan de hond van die mensen daar. Zoals Woody Guthrie zei (‘This Land Is Your Land’):

“As I went walking I saw a sign there;
And on the sign it said “No Trespassing.”:
But on the other side it didn’t say nothing,
That side was made for you and me.”

Blindelings

dsc_0563nZo mistig dat ik het niet prettig vond om in de duinen te lopen. Niet dat ik zou verdwalen, want ik ken daar blindelings de weg, maar het voelt gewoon niet prettig. Langs Katwijk, Sportlaan enzo, Soefitempel, boulevard en door naar Noordwijk. Daar was Huis ter Duin dicht ingepakt. Als je daar nu woont, kun je niet eens op zee kijken. Geen meelij. Steenwoestijn aan zee. Noordwijk is fijn, maar ook het eind van de lijn. Wachten, bus, wachten, bus, thuis. Blindelings.