Dopperafstand

DSCN1175Als ik hier niet ga wonen, moet ik wel de omgeving leren kennen. En als wel dan ook. De hitte voorbij. Wolken, een spat regen, dan weer zon, zon en regen tegelijk, zon links, regen rechts. En toch was het fijn. De route naar Duindamseslag afgezet met prikkeldraad, alsof anders de natuur er doorheen komt. In mijn korte broek van huis, dat doe ik in de stad niet. Mijn tweede fles water verstopt bij een konijnenhol aan het ruiterpad bij overgang 22. Want ze zijn hier nog niet zo ver als bij Katwijk en Scheveningen, met tappunten van Dunea op dopperafstand.

Met warm weer moet je goed drinken. Morgen nog zo’n dag en als mogelijk ietsje warmer?

https://www.dunea.nl/kaart-openbare-tapkranen

Speels en mild

DSC_7180Enkele wandelaars en een verstrooide jogger. De duinen tussen Katwijk en Wassenaarseslag. Later op het strand was het fris. Telefoon vergeten. Dat je dan ook niet weet hoe laat het is, dat geeft toch een merkwaardig gevoel. Alsof je je geen omwegen kunt veroorloven en niet langer stilstaan dan nodig.

“We Are All Going Down, Together”, zingspreekt Laurie Anderson, op ‘United States Live’. Gisteren gekocht in Haarlem. Een 5 LP-box uit 1984, die 32 jaar op mij heeft staan wachten. Heel actueel nu, met de verkiezingen daar voor de deur. En de muziek past mij nu goed. Speels en mild.

Geen bus terug want bloemencorso. Daar sta je dan met je boodschapjes.

Now zit ik hier

DSC_7076Rotterdam is groter dan je denkt. Ik moet er altijd oppassen, want de gebouwen wisselen er nog wel eens van plaats. New Orleans en De Rotterdam. Drie dagen was ik er nu, alsof ik mijn pasverworven stadsmeeuwschap moest bewijzen. Gezakt, ben ik bang. Van die kruispunten met auto’s zes rijen dik en ook nog trams en oversteken in drie fasen en niet zien waar je naartoe moet. Ergens bij de Euromast. Nou, dat is het dus niet.

Wél leuk: het centrum, kunst in de openbare ruimte, Zadkine, de Luchtsingel, de Delftse Poort, Hotel New York (omelet), de Witte de With (NRC), Centraal Station, tram 7, 8, 23, 25 en nog een paar, Leuvehaven, waterbussen waar je gewoon met je OV-pas in kunt, Kinderdijk (een handvol molens en honderden Japanners), Boompjes, de Erasmusbrug, Katendrecht, Markthal, Paalwoningen, Stadsterras (met vieze taart!), Museumplein, Uproot Rotterdam en nog zo nog wat van die dingen. Hilton vergane glorie? Nou, dat weten ze dan goed te verbergen!
.
Kortom, het ging eigenlijk wel.

De titel staat ergens aan de muur bij de luchtsingel. Kijk zelf maar als je er bent.

Blewbird kan niet kiezen

DSC_6903nKijk, ik ben eigenlijk meer een stadsmeeuw. Kleine Mantelmeeuwen doen het prima in een stedelijke omgeving. Mijn thuis is op een dak, maar zee blijft nuttig en nodig.

Vandaag bijvoorbeeld. Met de trein naar Den Haag Centraal en met lijn 9 naar Scheveningen Kurhaus, da’s ook wel een stadsding. Even op de pier kijken, stukje over de boulevard, idem. Maar dan lonkt opeens de wildernis. Het is sterker dan ik. Lopen over het strand naar Katwijk, op een prachtige friswitte zomerdag. Uren onderweg. Beetje zwemmen, beetje in de zon zitten, friet met mayo op Wassenaarseslag, kortom, lekker banjeren.

Helemaal niet erg om dan weer terug… Uitzicht over de daken. Bomen, kerktorens, stadhuis. Pasta met tomatensaus. Ach, best of both worlds.

Blauwe lucht en schaapjeswolken

DSC_6747nIk wil ergens zijn om er weg te kunnen, niet om er te blijven. Noordwijk, Katwijk, Leiden, Wassenaar, Den Haag, Scheveningen, Hoek van Holland, Rotterdam, Amsterdam, Haarlem, Zandvoort, IJmuiden, Wijk aan Zee, Castricum, Alkmaar, Egmond, Bergen, Noord Scharwoude, Schoorl, Camperduin, Petten, Callantsoog, Schagen, Den Helder, Texel, buitenland, enzovoort. Met de trein en te voet. Kust en kunst, mensen en muziek. Noordwijk voelt als een eindstation, Met beperkte bewegingsvrijheid. Vleugellam. Het strand tot Langevelderslag. De duinen een schelpenpad met prikkeldraad. Hondenpoep. Heen en weer, een gevangenis met blauwe lucht en schaapjeswolken.

Toch fijn gelopen. Tussen de buien. Duindamseslag. En dat daarna pas de zon doorbrak mocht de pret niet drukken.

Einde van het begin

DSC_6710.jpgBlewbird’s vakantie zit er bijna op, maar het grote vakantie-vakantie-gebeuren-kwadraat begint volgende week. Bouwvak en ook de zuidelijke regionen zwermen uit. Dertig (30) en 31 juli is het Ibiza-weekend. Noordwijk is voorbereid.

Ik mag morgen nog een dagje naar het strand. Naar een plek waar het rustig is. Zonder emmertje, schepje, boombox, surfplank, wind- of zonnescherm.

Wat ik wel heb gekocht: die zonnebril van de TV-reclame. Veertiennegenennegentig. Awesome!

Einde van het begin.

Nergens bij en alleen maar met de zee

DSC_6677nVeel doe je hier niet. ’s-Morgens als het nog koel is wat schoonmaken en een wandelingetje en ’s-middags naar het strand. Nieuws, internet en lezen. Ik stel mij voor hoe het ‘straks’ zal zijn en ril in mijn dunne vel bij de gedachte.

Alles wordt anders. Van de pensioenen blijft niets over. Europa valt uiteen. Wat links was, wordt rechts. Erdogan kondigt de noodtoestand af. En Donald Trump wordt president van de USA.

Ik wil niet straks niets doen en vraag mij af of Noordwijk daar de beste plek voor is. Tussen partyzone en seniorenappartement. Nergens bij en alleen maar met de zee. Ik heb straks verbindingen nodig, contacten, ideeën, plannen, vooruitzichten.

Veel doe je hier niet en daar is voor een paar weken niks mis mee.

Barrelweer

DSC_6557nZo was het vandaag en niet anders. Zon en wind en fris. Barrelweer. Om 9 uur op het strand. Zwemmen, nou ja dwarrelen, in de branding. Een onvrijwillige slok toen mijn hoofd omhoog kwam en een golf. We botsten. Ze won. Dik aangeklede wandelaars en honden, los. Mijn laatste centjes voor koffie met niks op Duindamseslag. Je maakt dan gauw een babbeltje. Verder en weer terug.

Vanaf morgen wordt het langzaamaan een beetje warmer. Dat mag ook wel. De zon gaat weer vóór tien uur onder en mijn vakantie schiet al op.

Zo was het. Barrelweer.

The Curve Paintings

DSC_6474nWaar ik voor ging, Gemeentemuseum, vandaag. speciaal, met de 365 van 10:07: ‘Duitse nieuwe figuratie’, met Georg Baselitz, Markus Lüpertz, A.R. Penck en Jörg Immendorf. Zeer boeiend werk, voornamelijk op papier. Waar ik mij eerst geen tijd voor gunde, maar die mij uiteindelijk verpletterde: Bridget Riley, The Curve Paintings. Ga kijken, je moet het zelf ervaren.

Geheim en niet verder vertellen: op een dinsdagochtend, net na 11 uur, is het zó rustig in het museum! Een broodje eten, slenteren over het Lange Voorhout en terug met de 365. Wel een gedoe met die bussen. Misschien ben ik inmiddels toch meer een stadskind. De zee is fijn, maar zo’n dorp is misschien niet helemaal mijn ding. Hoe krijg ik dat bij elkaar?

Het kleine groot, het grote klein

DSC_6441Op de grens van regen en zonneschijn. Harde wind. Bollenbadwijk. Eerst dingen te doen in het dorp, daarna wandelen. Eerste echte vakantiedag. Ach, anders zou ik nu maar op Texel rondhangen! Dorp, bos, duin en strand. Als je er oog voor hebt, is het heus heel afwisselend. Stilstaan, rondkijken, inzoomen, focussen. Het kleine groot, het grote klein.

Als je eens wist hoe ik heen en weer gegooid ben, opgetild en gevallen. Zo leer je dat er geen waarheid is en geen enig juiste beslissing. Je moet wat en daarom doe je iets. Het kleine groot, het grote klein.

Vanmiddag de koelkast ontdooid. Ik bedoel maar.