Kantelpunt

Kantelpunt

Ik zie weer licht. Het glansde door mist en regen en straalde uit over mijn tere ziel. Alle gekheid op een stokje. Ik heb fijn gewandeld. Het voelde alsof ik een knoop ontwarde (nee, niet doorhakte), maar ik heb geen idee welke. Hoofdzaak dat het weer de goede kant opgaat. De dagen langer. Perspectief op de horizon, ook al was deze in het geheel niet zichtbaar. Kantelpunt. 

Als dat dan nog kan

Een belangrijk voordeel van storm en regen is dat er bijna niemand losloopt in de natuur. Ik kan dat dan niet laten. Nadelen horen hier niet thuis. Zorgvuldig mijn route kiezen. Wind tegen door de duinen en in de rug op het strand.

Wortel-pompoensoep bij Sunset Boulevard. Natte knieën. Niks dat een hete douche niet beter maakt. 

Zo is voorbereiden op straks niet meer werken heel goed te doen. Life isn’t all party though. Als ik straks niet meer werk, moet ik een goede tijdbesteding, waarvoor ik ook de deur uit moet.

Daaraan en aan nog meer wil ik de komende tijd aandacht besteden. Op zoek naar mijn echte innerlijke drijfveren, coaching, cursus, therapie, dat soort dingen. Als dat dan nog kan.

Vanwege het blauw

Fer Hakkaart – Jarig bij mobilhome (detail)

In het Katwijks Museum is een tentoonstelling van het werk van Fer Hakkaart (1941). Hij werkt in de traditie van de Leidse fijnschilders. De tentoonstelling loopt tot 8 februari.

Ik werd vooral getroffen door zijn latere werk, waarin hij scenes op de camping verbeeldt. Grote kleurvlakken, maar toch ook heel gedetailleerd. Gezichten en handen. En door de lelies, vanwege het blauw.

Het Katwijks Museum is gehuisvest in een wat donker kruip-door-sluip-door-gebouw, Het personeel bestaat uit wat oudere vrijwilligers. Waarschijnlijk is het daarom ook niet open op zondag. Maar een tentoonstelling als deze is zonder meer de moeite waard.

Vanwege het blauw.

Fijnstof

Mist waar de zon af en toe vergeefs doorheen probeert te prikken. Het geeft niet. Goed voor huid en ademhaling. Fijnstof spoelt weg en gaat liggen. Op alle foto’s staat het zelfde. De soefitempel voor het eerst onzichtbaar.

Het is altijd weer een kunst om de juiste kledingcombinatie te vinden voor zo’n wandeling. Niet te koud, maar ook niet te warm. Dun genoeg, zodat de beweging niet wordt geremd.

Opruimen, tegen het licht houden, bezien op toegevoegde waarde. Op werk, maar ook thuis. Waar heb ik invloed op en wat kan ik bereiken.

De mussen op Wassenaarse Slag tonen geen interesse in mij of mijn broodjes.

Thuis draai ik een LP van 50 jaar oud die klinkt als gisteren opgenomen. Gitaren als klokken. Hoe deden ze dat toch?

Net doen alsof er niks verandert, veel anders zit er niet op, vrees ik.

Topstukken in perspectief

Leerplichtwet (1900)


Je kunt er alleen nog morgen, zaterdag, naartoe. Topstukken in perspectief – van Plakkaat van Verlatinge tot Abdicatie. Den Haag, Nationaal Archief. Een perfecte bestemming voor een druilerige dag. Zo naast Centraal en Babylon. Met mijn nieuwe Museumjaarkaart. Even goed opletten dat je de ingang vindt. Klik jezelf naar binnen.

Wie bepaalt wat een topstuk is? Kennelijk vindt de moderne burger vooral het Plakkaat van Verlatinge van belang. Onafhankelijk van Spanje. Voor mij persoonlijk is misschien wel de Leerplichtwet van de grootste betekenis. Ook de onafhankelijkheidsverklaring van Suriname en van Indonesië en de afschaffing van de slavernij (1863) maken indruk. Pas op: hier worden de originele documenten tentoongesteld, met de originele handtekeningen van alle betrokkenen.

Ik durfde niet zo goed foto’s te maken en het was er ook nogal donker. Hierboven het voorblad van de Leerplichtwet (1900).

Grenzen open!

Scheveningen

Scheveningen wacht op de nieuwjaarsduik. Geen held met plotselinge luide geluiden, vuurwerk en geschreeuw, al dan niet dronken, de schreeuwers. Sommige harde muziek, van mijn eigen platen, is dan weer geen probleem. Klinkt een beetje hypocriet, maar het ligt genuanceerder. Belangrijk is de vraag of het mogelijk is om het geluid te beïnvloeden of om ervoor weg te lopen. Hoe dichtbij het komt en wat je ermee kunt. In deze tijd van het jaar blijf ik eigenlijk het liefste binnen, maar op zo’n mooie frisse dag wil ik er toch ook wel even uit.

Van Sonic Youth en Bardo Pond kunnen anderen dan weer overlast ervaren. Het is ook lastig om met zó veel mensen op zo’n klein oppervlak te wonen. Grenzen open, zodat we naar buiten kunnen!

Heb een goede jaarwisseling en doe voorzichtig met vuurwerk en alcohol!

plan, do, check, act

MARRAPINTI – Doreen Reid Nakamarra (detail)

Ik weet wel hoe het werkt. En als ik werk, dan kan ik het wel. Maar in deze tijd van het jaar zakt de moed ook wel eens een beetje weg. Dat je bedenkt wat je wilt doen, dat je het ook doet en dat je even stilstaat bij de gevolgen. Positief blijven. Dit is niet maatgevend voor hoe het straks gaat zijn.

Tegenwoordig kijk ik bij Facebook Events wat er te doen is. In de regio Leiden – Den Haag. Museums, concerten, tentoonstellingen. Liefst klein en gratis, of met de Museumjaarkaart, die elk jaar duurder wordt omdat de entreeprijzen hoger worden, omdat en zodat de Museumjaarkaart duurder wordt.

Kijk, straks ga ik weer naar het strand. Nu beweeg ik mij, onwennig nog en struikelend, van de ene tentoonstelling naar de andere. Die in Volkenkunde, over Australië, klein, overzichtelijk, puur en eerlijk, is wat mij betreft erg de moeite waard.

Plan, do, check, act.